บทที่ 12 แอบชอบ
สามชั่วโมงในการประชุมเครียดของผู้ถือหุ้นและเหล่ากรรมการบริหารของบริษัททัวร์ครบวงจรอันดับหนึ่ง ที่มีทั้งการนำเที่ยว และแอปพลิเคชันสำหรับการจองที่พักและตั๋วเครื่องบิน โดยมีพราวมุกเป็นเลขานุการของประธานบริษัท เธอนั่งจดรายงานการประชุมร่วมกับเลขาของรองประธานจนมือแทบหัก
ผลการประชุมสรุปว่า บริษัทของเธอจะทำธุรกิจร่วมกับโรงแรมและกาสิโนชื่อดังของสหรัฐอเมริกาอย่างโรงแรม แกรนด์ คลาร์ก ทางบริษัทเธอจะจัดทัวร์สำหรับนักเสี่ยงโชค และท่องเที่ยวรอบเมืองลาสเวกัส โดยจะให้พักที่โรงแรมนั้น
พราวมุกจดรายงานการประชุมมือไม้สั่น โรงแรมและกาสิโนชื่อดังมีทั่วลาสเวกัส ทำไมต้องเจาะจงเลือกดีลธุรกิจกับโรงแรมของผู้ชายคนนั้นด้วย ก่อนหน้านี้มีโรงแรมเสนอตัวเข้าร่วมธุรกิจในครั้งนี้เป็นสิบๆชื่อ เธอคาดหวังในใจว่าเหล่ากรรมการจะเลือกที่อื่น แต่สุดท้าย คำภาวนาของเธอก็ไม่เป็นผล
“เพิร์ล เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”
ตุลา ประธานบริษัทหนุ่มรูปหล่อ เอ่ยถามเลขานุการสาวสวยด้วยความเป็นห่วง เพราะตั้งแต่ออกจากห้องประชุมมา เธอก็ดูมีท่าทางกังวล แววตาสับสนตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ปกติ ไม่ว่าจะเจองานยากเพียงใด เธอก็ไม่เคยหวั่น
“เอ่อ เพิร์ลไม่มั่นใจ ว่าจะช่วยคุณตุลาทำงานนี้ได้ดี บางทีเพิร์ลอาจ..”
“อย่าพูดแบบนั้นครับ ผมมั่นใจว่าคุณทำได้ คุณทั้งเก่งภาษา ทั้งทำงานอย่างคล่องแคล่ว อีกอย่างคนที่จะดีลงานกับเราก็เป็นระดับผู้จัดการ ไม่น่ามีอะไรยากเย็นนะครับ”
พราวมุกลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่คนที่เธอต้องติดต่อประสานงานด้วยนับจากนี้เป็นผู้จัดการคนใดคนหนึ่งของโรงแรมแห่งนั้น อย่างนี้เธอก็คงไม่มีโอกาสได้เจอกับเขาอีกแน่
“ขอโทษค่ะ พอดีโปรเจกต์นี้เป็นโปรเจกต์ใหม่ แล้วก็ค่อนข้างใหญ่ เพิร์ลเลยกังวล ว่าจะช่วยคุณไม่ได้อย่างที่ควรจะเป็น”
“ที่ผ่านมาคุณก็ช่วยแบ่งเบาผมได้มาก ทั้งยังเป็นแขนเป็นขาและเป็นสมองของผมได้ในหลายๆเรื่อง แค่นี้ก็มากเกินพอแล้วครับ”
ที่เขาพูดออกมาไม่ได้เกินจริงเลยสักนิด เพราะตลอดเวลาสี่ปีที่ผ่านมา เธอได้พิสูจน์ให้เขาได้เห็นในศักยภาพของเลขานุการมืออาชีพอย่างเธอแล้ว จึงไม่ต้องแปลกใจที่เธอจะมีเงินเดือนสูงลิ่วเกินหน้าเกินตาเลขานุการคนอื่นๆ
“ขอบคุณมากค่ะ”
“ไปครับ เดี๋ยวเราคงต้องเร่งเตรียมเอกสารสัญญากันก่อน เพราะเห็นว่าตัวแทนของทางนั้นจะมาเซ็นสัญญาภายในอาทิตย์หน้า คงมีเรื่องให้คิดให้ทำกันอีกเยอะ”
วันนี้เธอมีคำสั่งให้ทำโอทีแบบสายฟ้าแลบ จึงไม่ทันได้บอกลูกสาวตัวน้อยเอาไว้ก่อน และเย็นนี้คงต้องรบกวนปกป้องให้ไปรับลูกสาวเธออีกแล้ว
“ขอเพิร์ลโทรบอกป้องให้ไปรับลูกก่อนนะคะ วันนี้เพชรใสมีเรียนดนตรีด้วยค่ะ”
“เชิญครับ”
ท่านประธานหนุ่มรูปหล่อหน้าเสียไปเล็กน้อยเมื่อเธอเอ่ยถึงพ่อของลูกเธอ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอมาสมัครงาน เขาก็ตกหลุมรักเธอโครมเบ้อเร่อ บวกกับความสามารถและผลการเรียนที่เธอมีทำให้เขาไม่มีเหตุผลเลยที่จะปฏิเสธไม่รับเธอเข้าทำงาน
เขาแอบมองเธอแทบจะตลอดเวลาที่ต้องอยู่ใกล้กัน ไม่แน่ใจว่าคนสวยๆอย่างเธอจะมีคนรักแล้วหรือยัง เลยไม่กล้าที่จะจีบอย่างโจ่งแจ้ง กะเอาไว้ว่ารอให้เธอกับเขาสนิทสนมกันมากกว่านี้อีกหน่อย ค่อยทำเนียนๆถามเธอถึงเรื่องส่วนตัว
แต่ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา เธอกลับขอลางานเพื่อไปฝากครรภ์ วันนั้นเขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมาตรงหน้า แต่ดีหน่อยตรงที่เขายังไม่ทันได้แสดงท่าทีอะไรต่อเธอไป ไม่อย่างนั้นคงได้มองหน้ากันไม่ติด และทำงานด้วยกันอย่างอึดอัดเสียเปล่าๆ
หลังจากนั้น เขาก็พยายามจะทำใจยอมรับว่าเธอคือลูกน้องคนหนึ่ง แต่เพราะความใกล้ชิด เห็นหน้ากันทุกวัน ช่วยกันแก้ไขปัญหาต่างๆ ฝ่าวิกฤติกันมาก็หลายครั้ง ยิ่งทำให้เขาอดทึ่งในความสามารถและความอดทนของเธอไม่ได้ นั่นยิ่งทำให้เขาหลงรักเธอเข้าไปกว่าเดิมอีก ทั้งๆที่เธออุ้มท้องใหญ่โตขนาดนั้น เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นไปได้ขนาดนั้น
ในวันที่เธอคลอดลูก เขาได้ไปเยี่ยมเธอและลูกสาวตัวน้อยที่น่ารักเหมือนกับตุ๊กตาไม่มีผิด และวันนั้น เป็นวันที่เขาได้เจอพ่อของลูกเธอครั้งแรก ผู้ชายคนนั้น หล่อเหลา สะอาดสะอ้าน ท่าทีที่ดูสนิทสนมรักใคร่ของทั้งคู่ มันยิ่งทำให้เขาเจ็บปวด แต่ก็ไม่รู้เป็นอะไร เขาถึงตัดใจจากเธอไม่ได้เสียที ยังทำทีตีเนียนไปเยี่ยมเธอกับลูกที่บ้านบ้างประปราย และลูกสาวตัวน้อยของเธอก็น่ารักจนเขาใจละลายทุกครั้งที่เจอ
สิ่งที่เขาได้รู้อีกเรื่องก็คือ ความสัมพันธ์แบบแปลกๆ ของเธอกับพ่อของลูกคนนั้น ทั้งคู่ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน นานๆถึงจะมานอนด้วยกันที หรือผลัดเปลี่ยนกันไปรับลูกเมื่ออีกคนไม่ว่าง แต่เขาก็ยังไม่กล้าพอที่จะละลาบละล้วงถามเธอถึงเรื่องนี้ และครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งที่เธอต้องให้ผู้ชายคนนั้นไปรับลูกให้ เพราะเธอมีทำโอทีเร่งด่วนกับเขา
“ป้อง ไปรับลูกให้ทีสิ ฉันมีทำโอทีด่วนอ่ะ วันนี้ลูกมีเรียนดนตรีด้วย ต้องไปนั่งรอ สะดวกหรือเปล่า”
เขาได้ยินเสียงเธอคุยโทรศัพท์ดังแว่วๆ ก่อนที่ประตูห้องทำงานของเขาจะปิดลง
“เฮ้อ ถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาจะดูแปลกๆ แต่พวกเขาก็ยังเป็นสามีภรรยากันอยู่ แกคิดอะไรของแกอยู่วะ ไอ้ตุลา”
