บทที่ 15 เจ้าชู้แต่เด็ก

“อาแพทมาแล้ว สวัสดีครับ”

หลานชายวัยสี่ขวบวิ่งมาต้อนรับเขาเป็นคนแรก เมื่อพชรเหยียบย่างกลับเข้าคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลคลาร์ก      

“สวัสดีครับ เจ้าพอร์ช ไม่ได้เจอกันแค่ปีเดียว โตเป็นหนุ่มขนาดนี้เลยหรอเนี่ย”

พชรนั่งลงแล้วสวมกอดกับหลานชายวัยสี่ขวบที่ใบหน้าละม้ายคล้ายเขาไม่มีผิด อันที่จริงต้องบอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ