บทที่ 2 เขาหรือ มิสเตอร์คลาร์ก
“เป็นยังไงบ้างเพิร์ล มิสเตอร์คลาร์ก เจ้าของโรงแรมชื่อดัง แถมยังเป็นคาสโนว่าหนุ่มรูปงาม มองใกล้ๆ เขาหล่อไหม”
ทันทีที่เธอเดินกลับมาที่ครัวเพื่อรอรับอาหารไปเสิร์ฟ สาวๆพนักงานเสิร์ฟ ทั้งผมดำผมทอง ต่างร้องถามเธอด้วยความตื่นเต้นที่ได้ไปรับออเดอร์ของมาเฟียหนุ่มรูปหล่อ ที่เป็นที่หมายปองของสาวๆค่อนประเทศ
“อะไร เขาหรือ มิสเตอร์คลาร์ก”
พราวมุก หรือ เพิร์ล สาวน้อยวัย 21 ปี เอ่ยถามด้วยความงุนงง เธอไม่ได้ติดตามข่าวดาราเซเลบอะไร วันๆ นักศึกษาทุนอย่างเธอ ต้องตั้งใจเรียน และตั้งหน้าตั้งตาทำงานทุกชนิดหลังเลิกเรียน เพื่อเป็นค่าใช้จ่าย และเป็นเงินเก็บ เพราะหลังจากที่เธอจะเรียนจบในอีกไม่กี่วันนี้ เธอจะได้กลับประเทศไทย เพื่อหางานทำและจะรับยายที่อยู่ต่างจังหวัด มาอยู่ด้วยกันที่กรุงเทพทันที เพราะครอบครัวเธอเหลือเพียงแค่ยายคนเดียวเท่านั้น
“ใช่น่ะสิ อย่าบอกนะว่าเธอไม่รู้จักเขา”
“อืม ฉันไม่รู้จัก เคยได้ยินแต่ชื่อ ไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นแบบนี้”
“ตายแล้วเพิร์ล เธอไปอยู่ที่ไหนมา เขาออกจะฮอต มีแต่คนอยากเป็นคู่เดตเขาทั้งนั้น”
คนสวยเบะปาก ถึงแม้เขาจะหล่อมากราวเทพบุตรก็จริง แต่คาสโนว่าแบบนั้น ให้ไปเป็นคู่ควงและนอนกับเขาตามประสาคู่เดตเขาทำกัน เธอไม่เอาดีกว่า แถมข้าวสารให้สิบกระสอบเลยด้วยเอ้า ยังไงก็ไม่ยอม
“แต่ไม่ใช่ฉัน เขาหล่อนะ หล่อมาก แต่เป็นคาสโนว่า มองผู้หญิงเป็นสินค้าแบบนั้น ฉันขอบาย”
“ย่ะ แม่ชี หล่อระดับเขา ได้นอนด้วยแค่คืนเดียวก็ถือว่าได้ขึ้นสวรรค์แล้วจ้ะ”
เธอส่ายหน้าระอากับสาวๆ ทั้งหลาย ที่มักกรี๊ดกร๊าดเวลาเจอลูกค้าหล่อๆ เซเลบคนดัง หรือดาราฮอลลีวูด ซึ่งถ้าไม่ดังจริง เธอจะแทบไม่รู้จักเลย
“ถ้าอย่างนั้น จะออกไปช่วยฉันเสิร์ฟไหม”
คนสวยเจ้าเล่ห์ ถ้าเพื่อนสาวคลั่งผู้ชายแถวนี้ออกไปช่วยเสิร์ฟ เธอก็จะเดินไปเจอเขาแค่รอบเดียวเท่านั้น และเธออยากให้เป็นแบบนั้น เพราะเวลาที่อยู่ต่อหน้าเขา สบตากับเขา เธอรู้สึกไม่เป็นตัวเองยังไงก็ไม่รู้
“ไปสิ ขอบคุณมากนะเพิร์ล”
เมื่อพราวมุกออกมาเสิร์ฟอาหารที่โต๊ะของเขา ก็ได้รับสายตาที่อ่านไม่ออกจากเขาอีกแล้ว และมันทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่าง เธอไม่ชอบเลยที่เขามองเธอด้วยสายตาแปลกๆแบบนี้ จึงรีบวางอาหารลงที่โต๊ะของเขา และไม่โผล่หน้าออกมาให้เขาเห็นอีกเลย
เมื่อทานอาหารเสร็จ เขาก็ต้องตัดใจเดินทางไปประชุมงานที่รัฐแคลิฟอร์เนีย ไม่ใช่ว่าต้องตัดใจจากสาวเซ็กซี่ข้างกายหรอกนะ แต่ต้องตัดใจจากสาวน้อยนามว่าเพิร์ลคนนั้นต่างหาก
จะให้คนของเขาไปสืบประวัติของเธอในตอนนี้ก็ยังทำไม่ได้ เมื่อเวลามันรัดตัวขนาดนี้ เลยทำได้แค่หมายมาดไว้ในใจ เมื่อกลับมาจากการสะสางธุระแล้ว เขาจะรีบมาสอยเธอไปนอนเคียงข้างให้เร็วที่สุดเลย
ตอนที่ 2 ตัวหอมจัง
ตลอดเวลาสามวันที่รัฐแคลิฟอร์เนีย มาเฟียหนุ่มรูปงามตั้งหน้าตั้งตาทำแต่งาน จนไม่มีเวลามาคิดถึงเรื่องส่วนตัวเลย เขาประชุมงานจนมืดค่ำแทบทุกวัน ไหนจะเอกสารสัญญาต่างๆ ที่เขาจะต้องศึกษาอีกมากมาย มันทำให้เขาไม่มีอารมณ์จะหาคู่นอนสาวๆ มาปรนเปรอให้ถึงเตียงอีกเลย
และเมื่อกลับมาถึงลาสเวกัส คืนนี้เขาต้องไปร่วมงานปาร์ตี้วันเกิดของเพื่อนรัก และเขาไม่ควรพลาด เพราะในงานย่อมต้องมีสาวๆ ให้เขาหอบหิ้วเอามาปรนเปรอถึงเตียง
“เพิร์ล ช่วยฉันด้วย พลีสสสสสส”
เสียงเพื่อนร่วมชั้นเรียนชาวอเมริกันที่สนิทที่สุดดังขึ้นในสายโทรศัพท์ทันทีที่เธอกดรับ
“อะไร ซูซี่”
“ฉันรับงานเสิร์ฟปาร์ตี้เซเลบเอาไว้ เขาต้องการสาวเสิร์ฟชาวเอเชีย อีกหลายคน แต่ฉันหาเพื่อนๆ ให้เขาได้ไม่ครบ ขาดคนนึง เธอช่วยฉันหน่อยได้ไหม”
“เมื่อไหร่”
ที่จริงเธอทำงานเสิร์ฟในงานปาร์ตี้แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่ส่วนมากจะเป็นปาร์ตี้สละโสดหรือปาร์ตี้วันเกิดของคนธรรมดา ไม่เคยสักครั้งที่จะได้งานที่ดาราเซเลบจัดกันเหมือนครั้งนี้
“คืนนี้”
“แต่พรุ่งนี้ฉันมีสอบวิชาสุดท้าย ฉันอาจจะ..”
“ฉันรู้ ฉันถึงไม่ชวนเธอแต่แรกไง แต่งานนี้เงินดีมากนะเพิร์ล ไม่รวมทิป แค่ค่าจ้างเธอได้ตั๋วเครื่องบินกลับไทยเลย และแน่นอนว่าทิปต้องงามกว่าค่าจ้าง”
ซูซี่เอาเรื่องเงินขึ้นมาอ้าง เพราะรู้ว่าเพื่อนรักที่ร่วมกันทำงานหัวหกก้นขวิดด้วยกันมา ไม่เคยเกี่ยงงาน เพราะต้องการเก็บเงินไปให้ได้มากที่สุดเพื่อเลี้ยงดูยายให้สุขสบาย ถึงแม้ว่าเดิมที ทางบ้านเธอจะไม่ได้ลำบากอะไรมากมายนัก เพราะเป็นคนประหยัดและใช้ชีวิตเรียบง่ายกันเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
“เลิกกี่โมง ฉันอาจอยู่ไม่ถึงงานเลิกน่ะสิ”
“ฉันบอกพี่เขาแล้ว จะให้เธอเลิกเที่ยงคืน งานที่เหลือฉันทำแทนเอง เพราะปาร์ตี้ก็จะเลิกราวๆ นั้นไม่นานหรอก”
“อืม ก็ได้ ให้ฉันไปรอที่ไหน”
“รอที่ห้องเลย เดี๋ยวฉันไปรับ”
