บทที่ 27 คนหน้าไม่อาย

เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวัน ก้มหน้าลงมองคนตัวบางที่ใช้แขนเขาต่างหมอนมาทั้งคืน แล้วจึงกดจูบลงที่หน้าผากโหนกนูนของเธอแผ่วเบา แต่ถึงจะแผ่วเบาเพียงใด สัมผัสของเขาก็ทำให้เธอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอยู่ดี

“ตื่นแล้วหรอ”

เธอเงยหน้ามองเจ้าของแขนและหน้าอกหนั่นแน่นที่เธอใช้ต่างหมอน แล้วค่อยๆขยับต...