บทที่ 30 ขอนอนด้วยคนนะครับ

พราวมุกยกมือขึ้นปิดปาก ดวงตาเศร้าสร้อยมีน้ำตาเอ่อคลอ เสียงหัวเตียงกระทบผนังเป็นจังหวะลามกของห้องข้างๆ ที่ดันใช้ผนังร่วมกันกับเธอ มันดังขึ้นต่อเนื่อง และไม่มีท่าทีจะหยุดลง

เธอไม่ได้ไร้เดียงสาที่จะไม่รู้ว่าเสียงแบบนี้ จังหวะแบบนี้ คือเสียงอะไร และใครทำให้เกิดเสียงแบบนี้ขึ้นมา ภาพความร้อนแรงระหว่า...