บทที่ 65 พลอยหายไป

แสงอาทิตย์ยามอัสดงลอดผ่านหมู่เมฆมืดครึ้มที่ค่อยๆ ลอยผ่านไปอย่างรวดเร็วด้วยแรงลม แสงสว่างกลับคืนมาสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง หยาดน้ำฝนที่ค้างอยู่บนยอดไม้สะท้อนแสงแดดแวววาวราวเพชรน้ำงาม ก่อนไหลหยดลงมากระทบพื้นทรายที่ชุ่มฉ่ำจากหยาดฝนก่อนหน้าแล้วซึมหายไปอย่างรวดเร็ว

“อ้าว ตื่นกันแล้วหรือพีท แล้วพั้นช์ล่ะลู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ