บทที่ 72 ในอ้อมกอดของกันและกัน

เสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่กำลังเล่นไล่จับปูลมกับพชรและพราวมุกดังไปทั่วชายหาด เมื่อวิ่งจนเหนื่อยแต่จับไม่ได้สักตัว จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาหาเปลือกหอยสวยงามแข่งกันแทน

พราวมุกกับพชรนั่งยองๆ เคียงคู่กัน มือไม้ก็ปัดป่ายทรายเพื่อหาเปลือกหอยสวยๆ แข่งกับลูกและหลาน

“ที่รัก”

“คะ อุ๊ย”

เมื่อเธอหันหน้าไปตามเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ