บทที่ 79 ยับเยิน

เมื่อไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง หนทางขึ้นสู่สวรรค์มารออยู่ตรงหน้า จึงไม่รอช้า ยื่นมือใหญ่ร้อนผ่าวมาลูบไล้บนเนินเนื้ออวบอูมไร้เส้นขนของเธอด้วยความอ่อนโยน เพื่อขออนุญาตเจ้าของสถานที่

“ได้ไหมครับ เพิร์ลจ๋า”

เขากระซิบถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแสนเซ็กซี่ ทั้งยังกดจูบไปจนทั่วแก้มนวล ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายมาขบเบาๆ บน...