บทที่ 8 ไม่ได้ขายตัว

มือใหญ่โอบรั้งร่างบางขึ้นมานั่งคร่อมบนตักเขา ดวงตาคมกริบกวาดมองสำรวจไปจนทั่วเรือนร่างของเธอโดยเฉพาะหน้าอกอวบใหญ่ที่เขาชอบ มันตั้งเต้าเต่งตูม รูปทรงสวย ไม่มีหย่อนคล้อยเลยสักนิด

“อย่ามอง”

เธอกำลังจะยกมือขึ้นปิดบังหน้าอกของตัวเอง แต่ก็ยังช้ากว่าเขาที่ส่งมือร้อนไปเคล้นคลึงบีบขยำหน้าอกทั้งสองข้างของเธออย่างมันมือ มันเด้งดึ๋งสู้มือเขาดีจริงๆ

“โคตรใหญ่ ของจริงเสียด้วย ผมชอบจัง”

สิ้นสุดคำพูด คาสโนว่าหนุ่มก็ก้มหน้าลงแตะลิ้นที่ปลายยอดสีชมพูของเธอทันที เขาตวัดลิ้นละเลงเร้าจนสาวน้อยร้องครางโหย เธอใช้มือจับที่บ่ากว้างแล้วแอ่นหน้าอกให้เขาปรนเปรอเธอได้ถนัดขึ้น

“อืออ อืออออ อ๊า”

คาสโนว่าหนุ่มดูดดึงยอดอกของเธออย่างหิวกระหาย มือก็บีบเคล้นอีกข้างตลอดเวลา

“พอค่ะ อืออ ปล่อยฉันเถอะ”

“ปล่อยได้ยังไง คุณเป็นของผม จากนี้ไป จะมีแค่ผมเท่านั้น ที่ได้ทำแบบนี้กับคุณ”

“อ๊ะ ไม่ อย่านะ อ๊า”

เขาจับสะโพกของเธอแล้วยกขึ้น จดจ่อท่อนเอ็นใหญ่โตที่มีหัวเบ่งบานแดงก่ำที่ปากทางรัก ก่อนจะกดตัวเธอลงมาครอบครองมันจนมิดลำ ท่ามกลางความเจ็บแสบปวดแปลบและความเสียวซ่านสุดจะบรรยาย เธอจิกเล็บลงที่บ่าบึกบึนของเขาจนเจ็บ แต่ก็รู้สึกได้อารมณ์จนท่อนร้อนยิ่งขยายใหญ่โตคับร่องไปหมด

“อื้อ เจ็บ”

“ซี๊ดดดดด ไม่เสียวเลยหรอ หื้มมม”

เขาสบตากับเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่สะกดจิตเธอได้อีกแล้ว เขามีเสน่ห์มากจริงๆ มากจนเธอไม่อาจต้านทานความต้องการของเขาได้เลย

เขาจับสะโพกของเธอทั้งสองข้าง แล้วขยับยกขึ้นลงเบาๆ ด้วยรู้ว่าสาวน้อยไร้ประสบการณ์คงทำอะไรแบบนี้ไม่เป็นแน่ๆ แรงเสียดสีทำให้เธอเสียวซ่านจนต้องครวญครางแทบไม่เป็นภาษา แล้วขยับร่างกายตามการชักนำของเขา ไม่นานเธอก็สามารถขยับโยกบดร่อนสะโพกเด้งเอวตามจังหวะที่เธอกำหนดขึ้น และคราวนี้ก็ต้องกลายเป็นเขา ที่ส่งเสียงร้องครางโหยอย่างน่าสงสาร

“อ่าห์ เพิร์ล ซี๊ดดดด โอยยย โอยยย”

คนตัวบางยังคงขย่มเขาอย่างเมามันไม่หยุด ร่องรักน้อยๆ ตอดรัดเขาระรัว กายแกร่งจึงกอดรัดเธอไว้แน่น แล้วเกร็งสะโพกกระแทกสวนขึ้นไปแรงๆทุกครั้งที่เธอกดตัวลงมา

“อ๊า อ๊า เจ็บ อื้ออ”

“เจ็บหรือเสียว ที่รัก โอ้วว”

“อื้ออ อ๊า อ๊า”

เธอไม่ตอบแต่กอดรัดเขาแน่น ตัวบางเกร็งสะท้าน ก่อนกระตุกแรงๆ หลายครั้งในขณะที่เขาอัดกระแทกถี่ๆ แล้วปลดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนในกายเธอจนหมดทุกหยาดหยด

เขาถอดถอนตัวตนออกมาอย่างรวดเร็ว แล้วจับเธอนั่งคลานเข่าโดยให้เธอเอามือเกาะที่ขอบอ่าง จากนั้นก็กดแทรกท่อนร้อนเข้าสู่ร่องรักของเธอทีเดียวจนสุดโคนไม่ให้เธอได้ตั้งตัว

“โอ๊ยยย เอาออกไปนะ พอแล้ว”

“ผมจะซื้อคุณจากสังกัด ต่อไปห้ามไปรับงานแบบนี้อีก คุณต้องอยู่กับผม  อื้มมม”

“อ๊ะ ฉันไม่ได้ขายตัว อ๊ะ”

“โอยย ที่รัก ผมเสียววว อย่าตอดแรงๆ แบบนี้อีก ถ้าไม่อยากโดนเอาทั้งคืน โอววว”

ฟังที่ไหน เมื่อร่องรักคับแน่นของวัยสาว มันเอาแต่ตอดรัดแก่นกายของเขาจนแน่นหนึบแทบดึงออกไม่ได้แบบนี้ และเขาเองก็ชักจะหลงใหลความสดใหม่ของเธอเสียแล้วสิ ได้ ในเมื่อเธอไม่เชื่อฟังเขา ยังบีบรัดหนุบหนับอยู่แบบนี้ ก็โดนมันทั้งคืนเป็นไร และคนอย่างเขาไม่เคยพูดอะไรเกินจริงที่ตัวเองทำไม่ได้เสียด้วยสิ

ร่างบางขยับโยกขึ้นลงตามแรงกระแทกของคนตัวโตเหนือร่าง ก่อนที่จะโยกอย่างถี่กระชั้นแล้วหยุดลงฉับพลัน ตามด้วยการกอดรัดกันแน่นของสองร่างเปลือยเปล่าโดยที่มาเฟียหนุ่ม แตกกระจายน้ำรักที่หลงเหลืออยู่น้อยนิดในร่องรักของเธอจนลึกสุดโคน พร้อมๆกับการที่เธอกระตุกเต้น กรีดร้องเสียงแหบโหย เสร็จสมตามเขาไปติดๆ

คนตัวโตทิ้งกายลงทับเธอ หอบหายใจแรงจนตัวโยน ก่อนจะจูบที่ขมับชื้นเหงื่อของเธออย่างขอบคุณหลายครั้ง เมื่อทั้งสองปรับลมหายใจให้เป็นปกติได้ เขาก็ถอดถอนตัวตนออกมาแล้วทิ้งกายลงนอนเคียงข้างเธอ ที่ตอนนี้มองสบตาเขาครู่หนึ่งแล้วปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งลงไปเพราะความอ่อนเพลียเต็มที

คาสโนว่าหนุ่มมองสาวสวยที่หลับสนิทข้างกาย ก่อนตัดสินใจลุกขึ้นไปหยิบเช็คเงินสดมูลค่าเท่ากับที่เธอสามารถซื้อบ้านเดี่ยวหลังใหญ่โตได้เลย เขาวางเช็คใบนั้นลงที่โต๊ะข้างเตียง เขียนโน้ตแผ่นน้อยไว้ให้เธอ ก่อนจะกลับขึ้นมานอนบนที่นอนแล้วตวัดแขนโอบรั้งเธอเข้ามานอนกอดแนบอกแกร่งอย่างที่ไม่เคยทำกับใคร เพราะเขาไม่เคยค้างคืนกับสาวคนไหนแบบนี้มาก่อน

ในช่วงสายของวัน พราวมุกลืมตาขึ้นมาด้วยความยากลำบาก เธอรู้สึกเพลียและเจ็บปวดไปทุกส่วนของร่างกาย โดยเฉพาะส่วนอ่อนไหวกลางกายสาว ที่มันปวดแปลบจนแทบขยับตัวไม่ได้

เธอมองเจ้าของหน้าอกหนั่นแน่นที่ให้เธอหนุนต่างหมอนมาหลายชั่วโมง พยายามจดจำทุกส่วนบนใบหน้าของเขาให้ได้มากที่สุด เพราะจากนี้คงไม่มีวันได้พบกันอีกแล้ว

แม้เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขาจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่เธอก็ไม่พร้อมที่จะเจอะเจอหน้าเขาอีก ให้มันจบลงที่ตรงนี้คงดีที่สุด เพราะอีกไม่กี่วันเธอก็จะเดินทางกลับบ้านเกิดของเธอแล้ว

ร่างบางค่อยๆขยับตัวลงจากเตียงด้วยความยากลำบาก แต่ก็ต้องกัดฟันทนต่อความเจ็บปวดนี้ให้ได้ เธอต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมา ซึ่งก็ไม่รู้ว่าถ้าต้องเผชิญหน้ากันอีกครั้งแล้วจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะซื้อตัวเธอแล้วรั้งเอาไว้ข้างกายอย่างที่เขาพูดเอาไว้เมื่อคืนหรือเปล่าก็สุดรู้ได้

บทก่อนหน้า
บทถัดไป