บทที่ 9 ค่าพรหมจรรย์
เมื่อเธอใส่เสื้อผ้าชุดเดิมที่ใส่มาเรียบร้อยแล้ว ก็เหลือบไปเห็นเช็คเงินสดและกระดาษแผ่นน้อยที่วางไว้ เนื้อความเป็นภาษาไทยตัวบรรจงสวยงาม
“เพิร์ล ตื่นแล้วอย่าเพิ่งไปไหน ปลุกผมด้วย เรามีเรื่องต้องคุยกัน ส่วนเช็คนั่นผมให้คุณ ตอบแทนที่คุณทำให้ผมมีความสุขมาก”
เธอกำเช็คใบนั้นแน่น มองมันผ่านม่านน้ำตา ค่าตอบแทนที่ทำให้เขามีความสุขหรอ ค่าพรหมจรรย์ของเธอสินะ คิดเป็นเงินไทยเท่าไหร่นะ ราวๆ สิบล้านได้ล่ะมั้ง คนรวยๆ เขาใช้เงินเปย์ผู้หญิงกันที่ละมากๆ แบบนี้เลยหรอ
ดีล่ะ ในเมื่อเธอไม่สามารถเรียกร้องเอาเยื่อบางๆ นั่นกลับมาได้อีก และเขาก็ไม่มีทางมองเธอให้ดีกว่าผู้หญิงขายตัวได้แล้ว เธอก็จะไม่โง่ เธอจะรับเช็คนี่ไว้ จะไปขึ้นเงินทันที และจะรีบกลับเมืองไทยให้เร็วที่สุดเลย
เธอมองเขาผ่านม่านน้ำตาอีกครั้ง แล้วตัดใจออกจากห้องนี้โดยเร็ว รู้สึกน้อยใจในชะตาชีวิตนัก ขนาดเขาทะลวงความบริสุทธิ์ของเธอไปแล้ว เขายังไม่มองว่าเธอดีและมีค่าไปมากกว่าผู้หญิงหากินเลย พอกันที เธอจะทิ้งทุกอย่างเอาไว้ที่นี่ให้หมด จะกลับไปเริ่มต้นใหม่กับยายแค่สองคนเท่านั้น
พชร รู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีตอนบ่ายโมงกว่า แม้ร่างกายจะอ่อนเพลียแต่ก็รู้สึกกระชุ่มกระชวยในหัวใจแปลกๆ มือใหญ่ควานหาร่างบางที่นอนกกกอดกันมาแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า จึงรีบลุกเดินหาเธอจนทั่วห้อง เมื่อนึกได้ก็เดินกลับมาดูที่เช็คเงินสดที่เขาเขียนไว้ให้เธอ ปรากฏว่ามันหายไปแล้วพร้อมทั้งกระดาษแผ่นน้อยนั้นด้วย เธอคงกลับไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร ยังไงคนของเขาก็ต้องมีคอนแทกต์ของเธอแน่นอน
เขาอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดสบายๆ เพราะต้องการพักผ่อนอยู่ที่ห้อง เรียกแม่บ้านมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนที่เหมือนกับมีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นบนเตียงนี้ก็ไม่ปาน ซึ่งคนสนิทของเขาก็เดินสวนกันกับแม่บ้านพอดี จึงได้เห็นร่องรอยอารยธรรมบนผ้าปูที่นอนนั้นก็ยิ่งรู้สึกผิด
“เอ่อ ผมขอโทษครับนาย”
ทันทีที่วิลล์เข้ามา ก็ก้มหน้าก้มตา ทำท่าทางสำนึกผิด จนเขาเองอดแปลกใจไม่ได้ ว่าหมอนี่ไปทำความผิดอะไรมา หรือเพราะขัดคำสั่งเขา หาผู้หญิงบริสุทธิ์มาขึ้นเตียงกับเขากันแน่
เขาเองนอนกับผู้หญิงมามากมาย ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะนอนกับสาวบริสุทธิ์ เพราะพวกเธอมักยึดติดกับความสัมพันธ์ทางกายกับชายคนแรก จนนำมาซึ่งความรักและความหึงหวงวุ่นวายไปหมด เขาเลยตัดปัญหาด้วยการนอนกับสาวๆที่มากประสบการณ์เท่านั้น
“ขอโทษ เรื่องอะไร”
“เอ่อ เรื่องผู้หญิงคนเมื่อคืนที่อยู่กับนายครับ”
“อ่อ เรื่องที่นายขัดคำสั่งฉัน เอาสาวบริสุทธิ์มาให้ฉันน่ะหรือ”
วิลล์อ้าปากค้าง เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เลือดที่เห็นบนผ้าปูที่นอนเมื่อกี้ก็คิดว่าเจ้านายกระทำรุนแรงกับสาวคนนั้นจนเลือดอาบ เพราะสาวเอเชีย ไม่น่าเข้ากับเจ้านายเขาได้ง่ายขนาดนั้น ที่ไหนได้ เธอคนนั้นดันบริสุทธิ์ นี่ความผิดพลาดของเขาทำร้ายชีวิตลูกผู้หญิงคนหนึ่งขนาดนี้เลยหรือ
“น่ะ นายครับ เอ่อ เธอคนนั้น ไม่ใช่คนที่ผมหามาหรอกครับ เราเข้าใจผิด”
“ห๊ะ ว่าอะไรนะ มันเกิดอะไรขึ้น”
“คือ ผมติดต่อมิเชลไป แต่เธอไม่สบาย เลยส่งเพื่อนมาแทน ผมไปยืนรอที่ล็อบบี้ แล้วเธอคนนี้ก็พรวดพราดวิ่งเข้ามาบอกว่ามาเป็นแม่บ้าน ผมนึกว่ามิเชลบอกเพื่อนไปว่าต้องมารับบทแม่บ้านและใส่ชุดเมดสาวให้นายตื่นเต้น ที่ไหนได้ เธอคือคนที่มารีติดต่อให้มาทำความสะอาดห้องนายครับ”
ใบหน้าหล่อเหลาซีดลงถนัดตา นี่เขาเข้าใจเธอผิด แถมพอรู้ว่าเธอบริสุทธิ์ก็ยังไม่ยอมถามไถ่เรื่องราวให้กระจ่าง กลับตักตวงเอาความหอมหวานจากร่างกายเธออย่างเอาแต่ใจทั้งคืนอีกต่างหาก ที่จริงเขาก็น่าจะเอะใจบ้าง แต่ทำไมถึงหูอื้อตาลายขนาดนั้น
แต่เพียงครู่ สีหน้าของเขาก็ดีขึ้น มุมปากแต่งแต้มรอยยิ้มเล็กๆ เพราะถ้าเป็นความเข้าใจผิด แปลว่าเธอคนนี้ไม่ได้มาขายตัว แต่มาทำงานตามที่เธอบอกจริงๆ เมื่อรู้ว่าเธอคงไม่ไปนอนกับใครซ้ำรอยเขาง่ายๆ ก็รู้สึกโล่งใจขึ้น
“แล้วแกรู้ได้ไงวิลล์ รู้ตอนไหน”
“พอผมส่งนายที่ห้องสักพักใหญ่ๆ ผู้หญิงที่มิเชลส่งมาก็มาถึง ผมงงมากเลยรีบขึ้นไปหานาย แต่ เอ่อ ปรากฏว่าผมขึ้นมาไม่ทันแล้วครับ ผมได้ยินเสียงนายกับ เอ่อ ผู้หญิงคนนั้น กำลังมีความสุขกันแล้ว”
“โอ๊ยย ไอ้วิลล์ มีความสุขอะไรล่ะ ฉันปล้ำเธอนะโว้ย เธอจำยอมนอนกับฉัน ฉันก็คิดว่ามันเป็นละครฉากหนึ่ง ที่ไหนได้ เธอไม่ได้ขายตัวจริงๆ แกรีบไปตามหาตัวเธอมาให้ฉันให้ได้ ที่อยู่ เบอร์โทร เอามาให้หมด เออ เธอทำงานที่ร้านอาหารไทยที่ฉันชอบไป เอาให้ได้เรื่องภายในพรุ่งนี้เช้า”
“ครับ นาย”
เขาก็อยากจะออกไปช่วยไอ้วิลล์มันตามหาเธออยู่หรอก แต่เพราะชะล่าใจว่ายังไงเธอก็หนีเขาไม่พ้น นอกจากติดปีกบินเท่านั้น แล้ววันนี้เขาก็อ่อนเพลียมากด้วย สู้นอนหลับพักผ่อนให้เต็มอิ่ม รอเธอมาหาจะดีกว่า
