บทที่ 19 เหิมเกริม

“ดูถูกกูไปเถอะ วันไหนที่กูทำได้จริงๆขึ้นมา มีอะไรมาให้กูป่ะล่ะ”

“ให้ทำได้ก่อนเถอะค่อยมาขอ”

“เตรียมไว้เลยก็ดีนะ เดี๋ยวมันฉุกละหุกจนเตรียมไม่ทัน”นินิวตักข้าวใส่ปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยความสุขเอ่อล้นมาทางใบหน้า ความมั่นอกมั่นใจในการทำภารกิจเต็มร้อย

“หึ”ธามครางในลำคอเบาๆ ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่นินิวจะทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ