บทที่ 2 เดือดดาล
EP.2
“เก็บของให้หมด เร็วๆด้วย”มาเฟียหนุ่มตวาดลั่น ออกคำสั่งด้วยความเดือดดาล ของผิดกฏหมายจากรถกระบะที่หักหลบเกิดเสียหลักไปชนกับต้นไม้ทำให้ของพวกนั้นกระจัดกระจายเต็มพื้น ซึ่งของเหล่านั้นเป็นสินค้าล็อตใหญ่ได้รับความเสียหายมากพอสมควร ต้องรีบจัดการให้เรียบร้อยก่อนจะมีใครมาเห็นเข้า
“กูให้เวลาพวกมึงสิบนาทีเคลียร์ตรงนี้ให้เรียบร้อย แล้วถ้าไม่เป็นไปตามแผนพวกมึงตาย!”
“รับทราบครับ”เลโอมือขวาคนสนิทหันมารับปากอย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนจะปรายตามองลูกน้องคนอื่นอย่างออกคำสั่ง เพื่อเร่งให้ทุกคนเร็วขึ้น ไม่บ่อยนักที่เจ้านายจะอารมณ์ร้อนแต่ครั้งนี้เป็นมากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
“ไอ้เจมส์มันตายไหม”น้ำเสียงเข้มถามถึงคนขับรถกระบะ มองไปทางรถคันนั้นก็เห็นว่ามีคนช่วยเจมส์ออกมาได้
“มันไม่เป็นไรครับก็แค่ถลอกและหัวแตกครับ”
“แต่ของกูเป็น เป็นเยอะด้วย”
น้ำเสียงหงุดหงิดของผู้เป็นนายทำให้ทั้งเจมส์และคนอื่นๆลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ โดยเฉพาะเจมส์ที่ยืนตัวสั่นระริก เมื่อเห็นสายตาของผู้เป็นนายก็รับรู้ได้ทันทีว่าคงไม่มีโอกาสจะอยู่ต่อบนโลกนี้แล้ว
“นาวา มึงจัดการส่งของต่อให้เรียบร้อย”แพคทริคออกคำสั่งลูกน้องอีกคนและเลื่อนสายตามามองเจมส์อย่างคาดโทษคล้ายว่าจะฉีกเป็นชิ้นๆ “เลโอ พาไอ้เจมส์กลับเดี๋ยวนี้”
“เอ่อ นายครับแล้วรถคันนั้นละครับ”นาวาแทรกขึ้นมาอย่างกล้าๆกลัวๆ ส่งสายตามองไปที่รถของนินิว
“เฮ้อ!”มาเฟียหนุ่มมองตามลูกน้องไป เขาได้แต่กระแทกลมหายใจแรงๆอย่างหงุดหงิด ที่ทุกอย่างติดขัดและมีปัญหาหลายอย่างตามมา
“มึงจัดการที่กูสั่งให้เรียบร้อยที่เหลือกูจัดการเอง”
“ครับ”
ชายฉกรรจ์หลายคนที่อยู่ตรงนั้นต่างรีบทำตามที่เจ้านายบอกให้เรียบร้อยภายในเวลาสิบนาทีโดยที่มีแพคทริคยืนคุมด้วยใบหน้าเคร่งขรึมสร้างความกดดันเพิ่มมากขึ้น เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแพคทริคจึงโทรไปบอกกู้ภัยเรื่องรถอีกคันโดยระบุไว้แค่ว่าเขาเป็นพลเมืองดีที่ผ่านมาเห็นเหตุการณ์เท่านั้น
.
.
.
@คฤหาสน์แพคทริค
“ผมขอโทษครับนาย ผมไม่ได้ตั้งใจ …อึก”ชายหนุ่มสะอื้นไห้อ้อนวอนขอความเมตตาจากผู้เป็นนายทั้งๆที่รู้ดีว่าไม่ได้ช่วยให้เจ้านายใจอ่อน
ภายในห้องเล็กๆที่มีไฟสีแดงสาดส่องมา กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งชวนอาเจียน ปลุกอารมณ์ให้ผู้ผิดยิ่งกลัวไปมากกว่าเดิม ถ้าคนมีความผิดเข้ามาในห้องนี้แล้วคงได้ออกไปแค่ร่างไร้วิญญาณ
“มึงรู้ไหมของกูเสียหายเท่าไร บอกมาสิว่ามึงอยากตายด้วยวิธีไหน”เมื่อวัดระดับแอลกอฮอล์ของเจมส์ก็พบว่าระดับแอลกอฮอล์ในเลือดสูงเกินกฏหมายกำหนด
ขาเรียวยาวราวกับนายแบบยกมาไขว่ห้างเอนตัวพิงพนักโซฟา ยกไวน์มาจิบ ลงคออึกใหญ่ รสชาติของมันหวานละมุนลิ้นทำให้อารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย
ปึง!
วางแก้วไวน์อย่างแรง จ้องมองหน้าผู้กระทำผิดอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะหยัดกายลุกจากโซฟา มาหยุดตรงหน้าเจมส์ที่คุกเข่าอยู่ เสียงสะอื้นไห้ของเจมส์ดังขึ้นเรื่อยๆ
“กูไม่ชอบความผิดพลาด เข้าใจไหม! ของกูเสียหายเกือบห้าล้าน และคนอื่นเขาต้องมาซวยเพราะมึง มันคงไม่มีวิธีไหนที่มึงจะชดใช้ได้เท่าวิธีนี้แล้ว”
มาเฟียหนุ่มไม่รอช้าหยิบมีดพกสั้นในกระเป๋ากางเกงขึ้นมา กระชากศีรษะเจมส์ให้แหงนขึ้น ปลายมีดจ่อไปที่ลำคอ“เป็นผู้ชายเขาไม่ร้องไห้กัน เจ็บแป๊บเดียวแหละ”ไม่ทันขาดคำปลายมีดกดปาดคอเจมส์จนเลือดสีสดไหลทะลัก
“อ๊าาาาก”ชายหนุ่มตาเบิกโพลงร่างของเขาร่วงลงกับพื้น สิ้นเสียงเจมส์สิ้นลมหายใจตรงนั้นทันที ก่อนที่เลโอจะทำให้ร่างของเจมส์สูญหายไป
.
.
.
“ถ้าเฮียเคย์อยู่แผลอาจจะสวยกว่านี้”เจอาร์เอ่ยขึ้นมาเพื่อทำลายความเงียบในขณะที่แพคทริคกำลังเคร่งเครียดกับการเช็คสินค้าล็อตใหม่เพื่อหาเอาไปแทนของที่เสียหายและวางแผนใหม่เพราะทุกอย่างรวนไปหมด
“หมายความว่าไง”แพคทริคละสายตาจากของสำคัญไปมองเจอาร์ คำพูดของเพื่อนรักทำให้แพคทริคที่พยายามอารมณ์ดีหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง
“รอยแผลไม่สวย ไม่มืออาชีพเท่าเฮียเคย์ ถ้าเฮียเคย์อยู่จะเนี๊ยบกว่านี้”มาร์ตินเสริม หากจะกล่าวถึงนักฆ่าผู้เลือดเย็นก็คงหนีไม่แพ้เคลีสที่ไม่เจอกันมาสองปี
เจอาร์และมาร์ตินถูกโทรตามให้มารวมตัวกันในยามวิกาลโดยด่วน ทั้งสองเลยได้เห็นบาดแผลของเจมส์ก่อนที่ร่างจะถูกนำไปทิ้ง
“เมื่อไรเฮียเคย์จะกลับมาวะคิดถึงว่ะ”
“น่าจะอีกไม่นานหรอก”แพคทริคตอบเสียงเรียบ
~แกร่ก~
“พี่แพค~”น้ำเสียงเจื้อยแจ้วดังมาแต่ไกลก่อนที่เจ้าของเสียงจะเข้ามาในโกดังพร้อมกับถือนมอุ่นติดมือมาด้วย เธอเข้ามาหย่อนสะโพกลงที่ลังที่ใช้เป็นที่นั่งขนาดใหญ่อย่างอารมณ์ดี
“มีอะไร เข้ามาไม่บอกไม่กล่าวอีกแล้ว”
“พี่แพคว่าอีกคันตายป่ะ”นางแบบสาวทำหน้าครุ่นคิด เธอติดรถแพคทริคมาด้วยและอยู่ในเหตุการณ์ก็อดสงสัยไม่ได้
“ไม่รู้เหมือนกัน ช่วยได้แค่นั้นไม่ใช่หมอ”
“แล้วถ้าเขารอด จะไม่มีปัญหาตามมาทีหลังใช่ป่ะ คนของพี่แพคผิดเต็มๆเลยนะ แล้วไม่กลัวว่าเขาจะเห็นอะไรเหรอ”
“ไม่กลัวหรอก ถ้ามีก็จัดการได้ แต่พี่คิดว่าสภาพนั้นไม่น่ารอด”
“เหรอ แล้วมึงจะไม่โดนผีหลอกใช่ไหมต้องหาพระมาห้อยนะเผื่อวิญญาณอาฆาตน่าจะมีอย่างต่ำสองดวงล่ะสำหรับวันนี้”มาร์ตินกระเซ้าเย้าแหย่เมื่อเห็นว่าคิ้วเพื่อนรักยังขมวดยุ่ง
“ยิ่งมึงเล่นมุกกูยิ่งอารมณ์เสีย”นาทีนี้ยังไม่มีอะไรมาดับอารมณ์ร้อนของแพคทริคได้ไม่ว่าใครจะว่าอะไรก็หงุดหงิดไปหมด
“แล้วมึงจะปล่อยไอ้รถคันนั้นไปเลยเหรอ ไม่เช็คผลงานที่ไอ้เจมส์ทำไว้เลยหรือไง”
“เออ กูยุ่ง ถ้ารอดก็ถือว่าทำบุญมาเยอะ ถ้าตายก็นะกูก็สงเคราะห์ไอ้เจมส์ให้ไปเคลียร์กันเองในนรกแล้วไง หรือมึงอยากตามไปดูไหม”คว้าปืนที่เหน็บที่เอวเล็งไปที่อกข้างซ้ายของมาร์ตินอย่างรวดเร็ว ทำเจ้าตัวหัวเราะลั่นกับความเดือดดาลของเพื่อนรัก
“เฮ้ยนี่เพื่อนไง”มาร์ตินปัดกระบอกปืนไปทางอื่นหากจะเล่นกับคนอย่างแพคทริคที่ยิงปืนเป็นตั้งแต่สี่ขวบก็คงไม่ดี
“หึ”แพคทริคครางในลำคอเบาๆและเก็บปืนไว้ที่เดิม
“อ่ะน้องชงนมมาให้ดื่มจะได้อารมณ์ดีนะ”ยื่นแก้วนมอุ่นๆที่ตัวเองจิบมาบ้างแล้วให้พี่ชายฝาแฝดหากดื่มนมอุ่นๆก่อนนอนจะทำให้หลับสบายมากยิ่งขึ้น
“…”แพคทริคปรายตามองแก้วนมที่บีน่ายื่นมาให้อย่างเมินเฉย ลุกหนีเอาของที่จัดเสร็จไปวางอีกทาง
“ไปนอนไป จะทำงาน”
“พี่แพคนั่นแหละนอน ดึกแล้วเนี่ย พรุ่งนี้ค่อยตื่นมาทำดีกว่านะ”
“รู้งี้น่าจะให้แกกลับบ้านกับพ่อแม่นะ ยุ่งชะมัด เห็นไหมว่างานมันผิดพลาดใครมันจะข่มตานอนได้วะ”
บีน่าจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด น้ำเสียงดุของพี่ชายมันทำให้ระคายหู คนอุตส่าห์หวังดีแต่กลับโดนต่อว่าแต่ก็เข้าใจว่าเขาอารมณ์ไม่ดี
ปึง!
บีน่าวางแก้วนมไว้ที่ลังอย่างแรงจนมันกระฉอกเล็กน้อย มองแผ่นหลังพี่ชายที่กำลังวุ่นวายกับการจัดของด้วยความไม่พอใจแล้วเดินหนี“ตะคอกทำไมวะ น้องไปนอนก็ได้ แต่ก่อนไปขออวยพรให้ตายวันตายพรุ่งนะ ไอ้พี่เวร”
“ไอ้น่า!” แพคทริคหันขวับ
“แบร่~”บีน่าแลบลิ้นให้อย่างทะเล้นแล้วรีบออกไป เรียกรอยยิ้มให้มาเฟียหนุ่มทั้งสองที่นั่งมองอยู่ สองพี่น้องตีกันเป็นภาพที่เห็นจนชินตา
……………………………………………...............................
พลเมืองดี ดีจริงเปล่าเดี๋ยวรู้กัน
