บทที่ 37 สับสน

“อีนิวมึงจะกลับไม่ได้”แอนดริวเขย่าไหล่มนเรียกสติ ซึ่งเธอพยายามเดินหนีแต่ก็ไม่เป็นผล

“ทำไมจะไม่ได้”

“มึงเป็นคนพูดเองว่ามึงจะกลับมาทำงานให้กู มึงรับผิดชอบคำพูดตัวเองด้วย”

“ก็ทำให้แล้วไง แต่มันพลาด พี่อยากทำงานกับคนโง่ต่อเหรอ”

แอนดริวสูดลมหายใจเข้าลึกสงบสติอารมณ์ตัวเองตอนนี้และปล่อยมือจากไหล่มนของอีกคน...