บทที่ 49 คลุ้มคลั่ง

คฤหาสน์พายุ

“อึก”ดวงตาแดงก่ำปรือขึ้นมาอย่างยากลำบากเมื่อรู้สึกว่าแสงไฟแยงเข้ามาที่ตา กว่าดวงตากลมโตจะปรับโฟกัสได้เธอก็รู้สึกว่าแขนข้างขวาของเธอที่นอนทับอยู่มันชาไปทั้งแขน

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งตีจมูกชวนพะอืดพะอม ภาพในมุมตะแคงข้างที่เธอนอนอยู่กับพื้นเห็นเป็นห้องโถงกว้าง ไฟในห้องเป็นสีแดงมืดดูลึกลับ ดว...