บทที่ 58 คนสำคัญ

“แล้วแต่ กลับเถอะ ฉันอยากทำแผลแล้ว”มือหนาเช็ดน้ำตาที่เปียกพวงแก้มนิ่มให้ด้วยความอ่อนโยน

ดวงตาสีดำเข้มกวาดสายตามองหากระเป๋าของตัวเองที่มันถูกโยนอยู่มุมห้อง เธอปลีกตัวไปหยิบเป้มาสะพายหลังทันที ในนั้นมีของสำคัญของเธออยู่อีกมาก

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้งโดยที่เคลีสเป็นฝ่ายยิงปะทะ เมื่อมีคนเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ