บทที่ 66 โรคจิตในดวงใจ

วันต่อมา

แสงอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านมากระทบใบหน้าคมคายเพียงนิดปลุกให้มาเฟียหนุ่มตื่นขึ้นมาจากการหลับไหล ควานหาร่างเล็กที่นอนข้างๆ ปลุกให้เธอตื่นขึ้นมาเมื่อนาฬิกาตรงฝาผนังบอกเวลาว่ามันสายมากแล้ว

“มีอะไรแต่เช้าอีกล่ะ~”ดวงตาแดงก่ำปรือขึ้นมาอย่างงัวเงีย ร่างบางพลิกตัวหันมาตะแคงข้าง มองหน้าคนสะกิดตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ