บทที่ 10 Episode10
“คุณอยากออกมาจากไอ้ราชันย์ไหม ผมช่วยคุณได้นะ”
“………” มัสยามองคนตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ ผู้ชายคนนี้ไม่มีสิ่งที่ดูน่าไว้ใจได้เลยสักอย่าง ปากบอกจะช่วยเธอแต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมอีกทั้งรอยยิ้มของเขายังเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์อย่างเปิดเผย
มัสยาหรี่ตามองผู้ชายแปลกหน้าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเธออย่างจับผิด พลางใช้ความคิดอย่างหนัก ในขณะที่วายุเองก็รอฟังคำตอบของเธอด้วยท่าทีสบาย ไม่ได้คะยั้นคะยอจะเอาคำตอบจากเธอโดยเร็ว
“หนี้ที่ครอบครัวคุณติดมันไว้ ผมยินดีจ่ายให้” เห็นท่าทีนิ่งเฉยของหญิงสาววายุรีบเอ่ยพูดต่อ หาคำมาหลอกล่อเพื่อให้เหยื่ออย่างมัสยาติดกับ เขาพอจะรู้มาบ้างว่ามัสยามาอยู่กับราชันย์เพราะเหตุผลอะไร
มัสยาเหยียดยิ้มเย้ยหยันออกมาบาง ๆ น่าเสียดายจริง ๆ ที่เขาไม่รู้เหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมเธอต้องมาอยู่กับราชันย์ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่คิดจะโต้แย้งในสิ่งที่ชายหนุ่มเข้าใจ
“นายต้องการอะไรพูดมาเลยดีกว่า” การเป็นเมียของราชันย์ ทำให้มัสยาเรียนรู้อะไรได้หลายอย่าง เรียนรู้แม้กระทั่งการอ่านความคิดคน และมัสยาก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดที่จะไม่รู้ว่าคนตรงหน้าไม่ได้จงใจมาช่วยเธอหรอก เขาต้องการมาหาผลประโยชน์จากเธอมากกว่า ดู ๆ แล้วคนตรงหน้าคงเป็นศัตรูกับราชันย์มากกว่าเป็นมิตร
“ฉลาดดีนี่” วายุเหยียดยิ้ม ดวงตาของเขาเปล่งแสงประกายวาววับ ใช้มือลูบคางตัวเองเบา ๆ อย่างใช้ความคิด เขาละชอบจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้ดูฉลาดดีและน่ามีไว้ครอบครองเป็นของตัวเอง
วายุเริ่มสนใจในตัวมัสยาขึ้นมาซะแล้ว
“นายต้องการอะไรจากฉัน” เพราะเขามัวแต่เล่นลิ้นไม่ยอมบอกความต้องการของตัวเองมาสักที หญิงสาวจึงได้เอ่ยถามอีกครั้ง มันนานมากแล้วที่เธอนั่งคุยอยู่กับคนแปลกหน้าแต่ทว่ากลับไม่ได้ความคืบหน้าอะไรสักอย่าง
“ฉันต้องการให้เธอมาเป็นผู้หญิงของฉัน เพื่อเหยียบย่ำไอ้ราชันย์มัน” เธอคิดไม่ผิดสินะ คนตรงหน้าเป็นศัตรูของราชันย์
“ฉันไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับราชันย์ขนาดนั้น นายไปหาคนอื่นเถอะ” มัสยาระบายยิ้มบาง ๆ ออกมาอย่างนึกสมเพชตัวเอง คนอย่างเธอเนี่ยน่ะนะจะสามารถทำให้ราชันย์เจ็บปวดได้ คนที่ดูไร้ค่าในสายตาเขาอย่างเธอจะเอาอะไรไปทำให้คนอย่างราชันย์รู้สึกเจ็บปวด น่าตลกชะมัด
“มาเป็นผู้หญิงของฉัน เธอจะไม่ตกนรกเหมือนตอนที่อยู่กับมัน ฉันจะชดใช้หนี้ให้เธอทุกบาททุกสตางค์ มาร่วมมือกับฉันเพื่อทำลายมัน” เข้าหาเธอเพื่อต้องการแก้แค้นราชันย์อย่างนั้นใช่ไหม? มัสยานึกสงสัยว่าผู้ชายคนนี้กับราชันย์มีเรื่องใดผิดใจกัน ทำไมเขาถึงได้ดูแค้นราชันย์มากมายขนาดนั้น แววตาที่เต็มไปด้วยแรงอาฆาตพร้อมแผดเผาราชันย์ให้ย่อยยับนั่นหมายความว่ายังไง
“ฉันไม่เห็นถึงประโยชน์ที่ฉันจะได้รับ นอกซะจากเป็นเครื่องมือของคุณ” เห็นราชันย์เจ็บปวด นั่นไม่ใช่สิ่งที่มัสยาพึงปรารถนา
“คุณหลุดพ้นจากคนเลว ๆ อย่างมันไง” ถ้าราชันย์เลว มัสยาว่าคนตรงหน้าเธอก็คงไม่ต่าง
“ขอโทษด้วยนะคะที่ฉันจำเป็นต้องปฏิเสธคุณ” มัสยาตัดบทเสียดื้อ ๆ พลันหยิบกระเป๋าและหยัดตัวลุกขึ้นยืนเตรียมที่จะเดินออกไป แต่ทว่าข้อมือเรียวของเธอดันถูกคว้าไว้ มัสยาชะงักเธอปรายตามองวายุเพียงนิด
“เก็บข้อเสนอของผมไปพิจารณาดูนะครับคุณมัสยา เผื่อวันหนึ่งคุณอาจจะเปลี่ยนใจ นี่เบอร์ผมครับ” วายุยัดเบอร์มือถือของตัวเองใส่มือหญิงสาวด้วยความไว ก่อนจะมองเธอที่เดินออกไปจนลับสายตาพลันมุมปากหยักลึกบิดยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา
วายุเชื่อว่าวันหนึ่งเธอจะติดต่อเขากลับมา…..เพราะไม่มีใครชอบอยู่กับความเจ็บปวดได้นานหรอก อาจจะเป็นวันนี้หรือพรุ่งนี้ก็ได้
แค่คิดวายุก็รู้สึกสะใจถึงครานั้นเมื่อไหร่รับรองว่าคนอย่างไอ้ราชันย์มันได้ตายด้วยน้ำมือของผู้หญิงที่มันรักแน่
