บทที่ 8 บรรยากาศมาคุ

หลังจากที่เวนดี้จากไปบรรยากาศมาคุก็เข้ามาแทรกแซงระหว่างสองสามีภรรยา รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าเจ้าหญิงเซเลน่าหายไปทันทีที่เวนดี้หันหลังจากทั้งน้ำตา

ส่วนเจ้าชายมาร์คัสนั้นทำตัวไม่ถูกและไม่รู้จะเริ่มต้นอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นยังไง เขาไม่ได้กลัวเมีย ไม่ได้กลัวสักนิด เขาแค่ตั้งตัวไม่ทันและไม่คิดว่าจะมีใครกล้ามาทักทายเมื่อเขาอยู่กับภรรยาสองต่อสอง

หลังจากที่ขึ้นมานั่งบนรถทั้งสองคนต่างก็เงียบใส่กัน เจ้าชายหนุ่มแอบเหลือบมองภรรยาสาวตลอดทางที่ขับรถออกมาจากย่านการค้าจนถึงแยกเข้าพระราชวัง

หญิงสาวนั้นเอาแต่นั่งนิ่งไม่สนใจผู้เป็นสามีที่กำลังร้อนรุ่มอยู่ในอก เขานั้นอยากอธิบาย แต่ก็กลัวว่าภรรยาจะหาว่าแก้ตัว แต่ถ้าปล่อยไปเลยตามเลย ทั้งสองคนก็จะเอาแต่บึ้งตึงใส่กันอีก

เธอเพิ่งพูดกับเขาเมื่อเช้าว่าจะทำอะไรก็ให้ไว้หน้าเธอและรักษาเกียรติของเธอ เรื่องของเขากับเวนดี้นั้นเกิดก่อนที่เขากับเซเลาน่าจะได้เจอกันเสียอีก แถมก่อนแต่งงานเขาก็ไม่ได้ไปหา ไม่ได้เจอเวนดี้ตั้งเกือบสองเดือน

แต่ก็นะ ถ้าไม่อธิบายเลยเธอก็ไม่คุยกับเขาแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้ สู้คุยเรื่องนี้กันให้รู้เรื่องดีกว่า  

“เรื่องเวนดี้น่ะ...” เขาเกริ่นออกไป รอภรรยาโต้ตอบแล้วกะว่าจะอธิบายต่อ แต่พอหันไปเจอสายตาคมกริบที่มองมาก็ตกใจรีบตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทางแล้วจอดรถคุยกับเธออย่างเป็นกิจจะลักษณะ

“จอดรถทำไมเพคะ” เซเลน่าถามผู้เป็นสามี สายตาพลันเหลือบไปเห็นองครักษ์ส่วนตัวที่กำลังเดินลงจากรถที่ขับตามมาห่างๆ

“บอกให้คนของเจ้าหญิงกลับไปขึ้นรถ” เจ้าชายหนุ่มเหลือบมองในกระจกแล้วเอ่ยกับผู้เป็นภรรยา แค่เขาจะคุยกับเมียตัวเององครักษ์พวกนี้ก็ชอบมาขัดจังหวะ

จะหาเวลาเป้นส่วนตัวบ้างก็ขับรถตามออกมากันเป็นขบวน

จะเป็นส่วนตัวกี่โมง

ขนาดแค่ออกมาซื้อของใช้เล็กๆน้อยๆ(?)ให้แมว ยังขับรถตามกันไปเป็นขโยง

เขาไม่ได้สั่งให้คนของตัวเองตามออกไปด้วยซ้ำ แต่คนของภรรยานั้นแลดูจะใส่ใจเธอมากเป็นพิเศษ

ไม่รู้ว่าไม่ไว้ใจที่เขาเป็นคนพาเจ้าหญิงของพวกมันมา หรือเป็นห่วงเป็นใยกันมากจนเกินความจำเป็น

“อยู่ๆก็ทรงจอดรถกะทันหัน ทรงมีปัญญาอะไรหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” โอเวน องครักษ์ส่วนพระองค์ของเจ้าหญิงเซเลน่าเอ่ยถามทันทีที่เธอเลื่อนกระจกรถลง

“พี่โอเวนกลับไปขึ้นรถเถอะ เรามีเรื่องต้องคุยกับสามีนิดหน่อย” โอเวนชะงักทันทีที่เจ้าหญิงของเขาพูดถึงสามี

เมื่อก่อนหน้าที่ขับรถพาเจ้าหญิงไปโน่นมานี่เป็นหน้าที่ของเขา และหน้าที่ดูแลเจ้าหญิงไม่ให้คลาดสายตาก็เป็นเขา

แต่ตอนนี้ เวลานี้ เจ้าหญิงของเขาไม่ได้เป็นแค่เจ้าหญิงอีกต่อไป

แต่เธอเป็นพระชายาของเจ้าชายต่างเมือง ทำให้โอเวนต้องเว้นระยะห่างกับเธอมากกว่าปกติ และถึงเขาจะชอบเธอและรับรู้ว่าเธอเองก็มีใจให้ แต่ถึงยังไงเรื่องความรักระหว่างทั้งสองคนก็ไม่มีทางเป็นไปได้

ทำได้แค่เก็บไว้ในใจ เป็นห่วงและดูแลอยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ

เรื่องความรู้สึกของเขา เขาจะไม่มีวันเปิดเผยให้ใครรับรู้ แม้กระทั่งตัวเจ้าหญิงเซเลน่าเองก็ตาม

“เราไม่เป็นอะไร พี่ไปเถอะ เดี๋ยวเรากับสามีก็จะกลับวังแล้ว” เจ้าหญิงเซเลน่าย้ำกับองครักษ์ ส่วนเขาก็มองหน้าเธอทีก่อนที่จะเลื่อนสายตาไปมองเจ้าชายมาร์คัสที่มองมายังเขาและผู้เป็นภรรยาด้วยสายตาคาดเดายาก

“พ่ะย่ะค่ะ” ก่อนที่องครักษ์หนุ่มจะกลับไปขึ้นรถที่ขับตามมาอย่างจำยอม

“ดูเชื่อฟังเจ้านายดี” เจ้าชายหนุ่มเคาะนิ้วลงบนพวงมาลัยรถแล้วเอ่ยกับผู้เป็นภรรยาก่อนที่จะใส่เกียร์แล้วเหยียบคันเร่งรถสปอร์ตสีดำราคาเกือบห้าสิบล้านของตัวเอง

“นั่นองครักษ์ของหม่อมฉันเพคะ จะเชื่อฟังกันก็ไม่แปลก” เจ้าหญิงเซเลน่าถอนหายใจแล้วมองไปยังด้านหน้า

สามีของเธอขับรถฉวัดเฉวียนแซงคันโน้นปาดคันนี้ราวกับไม่พอใจอะไรบางอย่างอยู่

แต่เขาลืมอะไรไปรึเปล่า

คนที่ไม่พอใจควรเป็นเธอไม่ใช่เขา

เมื่อครู่นี้ยังพูดถึงเรื่องผุ้หญิงของเขาอยู่เลย แล้วตอนนี้เขาจะทำเป็นเหมือนไม่พอใจเธอได้ยังไง

เธอว่าเธอก็ไม่ได้ทำอะไรผิดแม้แต่น้อย

“เชื่อฟังกันไม่แปลกเพราะเป็นเจ้านายกับลูกน้อง แต่สายตาที่มองกันมันแปลกๆ หรือน้องว่ามันไม่จริง?” เจจ้าชายมาร์คัสพูดกับเจ้าหญิงเซเลน่าหลังจากที่ขับรถทิ้งห่างรถขององครักษ์มาเกือบหนึ่งกิโลเมตร ก่อนที่เขาจะชะลอความเร็วเพราะยังพูดเรื่องที่ค้างคาอยู่ไม่จบ

“ไม่แปลกเท่าพระองค์กับหญิงผู้นั้นหรอกเพคะ” เซเลน่าพูดกับสามีแต่สายตากลับไม่มองมายังเขาเธอมองออกไปนอกตัวรถพร้อมเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยตามฉบับคนเอาแต่ใจและไม่ยอมใคร

“เรื่องเรากับเวนดี้เกิดก่อนที่พวกเราจะแต่งงานกัน ก็แค่มีเซ็กซ์แล้วแยกย้าย ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางใจแม้แต่นิด” เจ้าชายมาร์คัสอธิบายกับภรรยาสาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง

รู้อยู่ว่าเรื่องนี้เขาไม่ดี

แต่ทำยังไงได้

เข้าเป็นผู้ชาย ถ้าเปลี่ยวและเหงาก็ต้องหาที่ลงเป็นธรรมดา

และถึงจะเป็นเจ้าชายบรรดาศักดิ์สูงส่งแค่ไหน แต่ความต้องการและความอยากมันก้มีเหมือนคนทั่วไป

เขาไม่ใช่หุ่นยนต์สักหน่อย ทำไมจะต้องมาทนกับเรื่องอะไรแบบนี้

“แต่หม่อมฉันกับพี่โอเวนไม่เหมือนพระองค์ ถึงหม่อมฉันจะชอบเขา แต่พวกเราไม่เคยมีเรื่องเสียหาย ต่างจากพระองค์ที่เจ้าชู้ไปทั่ว ไม่รู้ว่าไปแอบไข่ทิ้งไว้ที่ไหนบ้างรึเปล่า อยู่ๆกันไปก็ไม่รู้ว่าจะมีลูกนอกสมรสโผล่มาบ้างไหม เคยบอกแล้วนี่เพคะว่าช่วยรักษาหน้าให้หม่อมฉันด้วย อย่างน้อยก็จนถึงวันที่พวกเราจะต้องหย่ากัน หม่อมฉันไม่อยากให้ประวัติด่างพร้อยไปมากกว่านี้”