บทที่ 65 #25หลุมพรางรักนายวายร้าย

เป็นเวลานานมากแล้วที่พิมพิกานั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ตรงนี้ ความเสียใจ ความผิดหวัง ถาโถมเข้าใส่เธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า พิมพิกาไม่รู้ว่าคนที่อกหักเขาเจ็บปวดกันแค่ไหน แต่สำหรับเธอมันช่างเจ็บมากมาย เจ็บราวกับว่าหัวใจของเธอได้แหลกสลายกลายเป็นปุ๋ยไปเสียแล้ว ยิ่งคนนั้น ๆ เป็นคนที่เธอรักจนหมดหัวใจ ยกให้เขาเป็นโลก...