บทที่ 109 เจ็บปวด ๑๐๐%

"หิวยังจะได้สั่งข้าว"

"ไม่ค่ะ"

จ๊อก~ 

เสียงท้องร้องประท้วงทันทีหลังสิ้นเสียงหวาน ก้านแก้วเผลอกัดสันในปากเบาๆ เลือดสูบฉีดขึ้นหน้าจนพวงแก้มเนียนเริ่มเปลี่ยนสี ได้ยินเสียงขำของคนตัวสูงแล้วทำหงุดหงิดกลบเกลื่อนความน่าอายของตัวเอง 

พยายามฝืนตัวลงนั่งเองแต่มาเฟียหนุ่มกลับรัดเอวคอดไว้แน่นก่อนจะหยัดกายลุกขึ้...