บทที่ 7 ชอบเสนอตัว (เนื้อหารุนแรง)
EP.7
“มาทำแผลก่อนเถอะค่ะ”
“พูดไม่รู้เรื่องรึไง!”
“ถ้าเลือดออกเยอะอาจตายได้นะคะ ถ้าพี่ตาย….อึก” เธอเงียบไปเมื่อโดนเขากระชากคอเสื้อจนกระดุมเสื้อนักศึกษาเม็ดบนหลุดออกไปโดยที่เธอไม่รู้ตัว
“ยะ…อย่าทำอะไรหนูนะ หนูแค่หวังดี” มือหนาอีกข้างง้างไว้หมายจะพุ่งเข้าไปที่ใบหน้าจิ้มลิ้มมันทำให้เธอกลัว แต่เขาแค่ผลักตัวเธอออกห่างเธอจึงคลายอ้อมกอดจากเขา แล้วรีบวิ่งกลับเข้าไปหาอุปกรณ์ปฐมพยาบาล
“พี่เจคะ เลิกดื่มค่ะ มาทำแผล” เธอกลับมาพร้อมกล่องเครื่องมือปฐมพยาบาลที่หาเจอ แต่คนเจ็บเหมือนจะไม่รู้สึกรู้สาอะไร นั่งดื่มเบียร์กระป๋องต่อแต่เขาเปลี่ยนที่มานั่งอีกมุมอย่างสบายใจราวกับตัวเองไม่มีบาดแผล
แม้ไม่ได้รับอนุญาตจากเขาแต่เธอก็คว้ามือข้างที่เป็นแผลมาทำแผลให้ โชคดีที่แผลไม่ลึกขนาดที่จะต้องเย็บ หากต้องไปโรงพยาบาลเธอก็ไม่รู้จะพาเขาไปอย่างไร
“หงุดหงิดอะไรถึงขั้นทำร้ายตัวเอง ต้องการระบายให้หนูฟังไหมคะ” ถามด้วยความหวังดี หากเขาได้ระบายออกมาเขาคงตัวเบาขึ้น เธอเป็นผู้ฟังที่ดีให้หากเขาต้องการจะปลดปล่อย
“…”
“หรือพี่เจอยากให้หนูอยู่เป็นเพื่อนไหมคะ คืนนี้”
คำถามของเธอมีเพียงแค่ความหวังดีไม่ได้คิดอะไร มันผิดกับเจอาร์ที่หันมามองหญิงสาวด้วยสายตาดูถูก
“ชอบเสนอตัวดีนะ”
“ว้ายยย!” เป็นอีกครั้งที่เธอโมโหเพราะเขาสาดเบียร์ใส่เสื้อนักศึกษาของเธอจนเปียกชุ่ม
“ถ้าไม่ต้องการ งั้นหนูกลับค่ะ” ถ้อยคำกระแนะกระแหนทำให้เธอตอบอย่างใส่อารมณ์ หากเขาจะฆ่าตัวตายจะทำร้ายตัวเองต่อไปก็เชิญ เธอจะไม่ยุ่งเรื่องที่ไม่ใช่ของตัวเองแล้ว คนอย่างเจอาร์บอกบุญตอนนี้ก็ไม่รับ เธอไม่ได้พันแผลให้เขาต่อเพราะเขาดึงไปทำเองเธอจึงใช้โอกาสนี้เดินหนี
“ว้ายยย!” เขากระชากข้อมือบางอย่างแรงจนเธอล้มลงบนโซฟาตัวเดิม แผ่นหลังบางกระแทกเข้าอย่างจัง ณาลัลน์ตกใจจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นเขาปลดสายเข็มขัด
เจอาร์ถอดเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้ามาจับเธอที่กำลังจะหนีให้เธอนอนลงที่เดิมอีกครั้ง ฉีกกระโปรงตัวบางและถอดแพนตี้ออกอย่างเอาแต่ใจ
“พะ…พี่เจจะทำอะไร ปล่อยหนู” หัวใจดวงน้อยกระตุกสั่นระรัว มันรวดเร็วจนเธอตั้งรับไม่ทัน เขาขึ้นมานั่งคร่อมบนตัว ดันหว่างขาของเธออ้าออกกว้างใช้แก่นกายใหญ่สัมผัสถูไถกับใจกลางสาว ไม่ได้แคร์คนใต้ร่างที่พยายามดีดดิ้นเพื่อต่อต้าน
“ถามแบบนี้อยากให้ฉันเอาเข้าไปเร็วๆเหรอ”
“พะ…พี่เจเมามากแล้วนะคะ หยุดเถอะ”
“คิดว่าเหล้าเบียร์แค่นี้มันจะทำอะไรฉันได้เหรอ” มาเฟียหนุ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกครบทุกเม็ด สายตาหยาดเยิ้มมองไปที่เนินอกอวบอิ่มที่มันโผล่พ้นบราเซียร์มาจนเห็นยอดถันเพียงนิด มันน่าค้นหาเสียจนมาเฟียหนุ่มกระชากมันออกไปทันที เขาเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหายเมื่อเห็นยอดถันสีชมพูระเรื่อ บีบขย้ำโดยที่อีกฝ่ายไม่เต็มใจ ในขณะที่อีกมือจับแก่นกายยัดเข้าไปในร่องสวาท
“หนูไม่ได้ต้องการแบบนั้น อย่าค่ะ”
“ไม่ต้องมาแอ๊บอยากโดนเอาก็พูดมาตรงๆ”
ปึก!
“กรี๊ดดดด” คำห้ามปรามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือไม่เป็นผล ณาลัลน์กรีดร้องลั่น เจ็บปวดราวกับว่าร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆในตอนที่ความใหญ่โตดันเข้ามาในร่องสวาทที่ไม่เคยมีชายใดได้สัมผัสมาก่อนแค่ครึ่งเดียว มือเรียวกอบกุมหน้าท้องแบนราบเธอบิดเร่าร่างกายด้วยความทรมาน น้ำตาค่อยๆไหลลงเปียกเปื้อนกกหู
“อึก” เนื้อตัวสั่นเทาเมื่อเขาดันแก่นกายเข้าไปจนสุดความยาว เริ่มบทรักด้วยการกระแทกกระทั้นอย่างเนิบนาบ ความจุกหน่วงระคนความเจ็บปวดทำให้เธอร้องไม่ออก
“ซี๊ด อย่างเธอเนี่ยนะครั้งแรก นึกว่าจะอ้าขาให้คนอื่นไปทั่ว” ใจกลางสาวฝืดเคืองมีแค่เลือดเป็นตัวเบิกทาง เลือดบริสุทธิ์ที่ไหลออกมาชโลมแก่นกายใหญ่และความคับแน่นในกายสาวที่ตอดรัดความใหญ่โตสร้างความเสียวซ่านให้เขาเป็นอย่างดี เขาเผลอซี๊ดปากกระเส่าอย่างลืมตัว
“พะ…พี่เจ เอามันออกไป”เด็กสาวพยายามใช้มือผลักแผงอกกว้างให้หยุดการกระทำแต่ก็ถูกเขาพันธนาการข้อมือไว้เหนือศีรษะ แผลอีกมือไม่มีผลอะไรกับเขาราวกับว่าความเจ็บปวดไม่สามารถเล่นงานเขาได้ ผิดกับเธอที่เจ็บปวดจนจะทนไม่ไหว
“พี่เจ อึก ปล่อยหนูเถอะพี่เจเมามากแล้ว ฮือ” มาเฟียหนุ่มจ้องใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กสาวที่แดงระเรื่อด้วยแววตาหื่นกระหาย แสยะยิ้มที่เห็นดวงตากลมโตสั่นระริกมีหยาดน้ำตาไหลออกมาไม่ขาดสายแต่เขาไม่ได้สนใจมากนัก
“ยะ..อย่าดูดมัน” อกอวบถูกครอบดูดดึงอย่างมูมมามในนาทีถัดมา สัมผัสแปลกใหม่พอให้รู้สึกเสียวซ่านเล็กน้อยทว่าไม่ควรเป็นคนที่เธอเพิ่งรู้จักมากระทำกับเธอแบบนี้ ไม่นานฟันคมก็ขบกัดยอดถันของเธออย่างแรง “ยะ…อย่า กัด…อึก…พี่เจ หนูเจ็บ หนูไม่เอา อ๊าาาา”
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
“อย่าทำให้ฉันโมโห” สิ้นสุดคำพูดเหมือนว่าร่องสวาทจะโดนกระแทกกระทั้นแรงขึ้น ค่อนข้างรังเกียจในตอนที่มาเฟียหนุ่มตวัดเรียวลิ้นเลียบริเวณอกอวบจนเปียกแฉะ กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวเย้ายวนทำให้เจอาร์เลียไปจนถึงลำคอระหง ซุกไซ้ลำคอขาวเนียนของเด็กสาวอยู่นาน แม้จะได้ยินเสียงสะอื้นไห้ชัดเจนแต่เขากลับยิ่งอารมณ์พลุ่งพล่าน กระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง
“อ๊ะ อ๊า อย่ากระแทกแรง หนูเจ็บ ฮืออออ”
“อย่าเกร็ง จงมีอารมณ์ร่วมกับมันสิ เธอชอบเสนอตัวนิ ฉันก็สนองให้เธอแล้ว อย่าเล่นตัวมาก”
“อ๊าา หนูจะฟ้องคุณหญิงจารุณี อึก” ความหวังสุดท้ายในการที่จะเอามาต่อรองกับเจอาร์ อยากให้เรื่องเลวร้ายนี้จบลงเสียที ในเมื่อเธอไม่สามารถสู้เรี่ยวแรงมหาศาลของเจอาร์ได้สักนิด สิ้นสุดประโยคนั้นใบหน้าเจ้าเล่ห์ของเขาทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้อง
“อย่ามาพูดชื่อนี้ให้ได้ยิน มันทำให้ฉันอารมณ์เสียมาก มากเสียจนที่ฉันสามารถกระแทกเธอให้พังได้” ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบอะไรกลับ เขาโน้มเข้าไปช่วงชิงลมหายใจของเธอทันที ประกบจูบแนบชิด ณาลัลน์เบ้หน้าด้วยความทรมาน จูบของเขาไม่นุ่มนวลเลยสักนิด กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งในโพรงปากถูกแทนที่ด้วยกลิ่นคาวเลือด มือหนาล็อคใบหน้าสวยไม่ให้ขยับหนี ในขณะที่ช่วงล่างตอกตึงซ้ำๆอย่างเอาแต่ใจ มันสร้างเจ็บปวดให้เธอ มือบางทุบตีแผ่นหลังกว้างเพียงแค่หวังหลุดพ้นจากความทรมาน
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
เขาผละจูบออกมาในตอนที่พอใจแล้ว เรียวลิ้นสากตวัดเลียเลือดที่ริมฝีปากบาง ก่อนตวัดที่ริมฝีปากตัวเอง มองเด็กสาวใต้ร่างที่หอบหายใจแรงด้วยความทรมานอย่างความพึงพอใจ แรงของเธอที่พยายามฝังเล็บลงบนตัวเขาสลับกับทุบตี ไม่ได้คณาผิวเขาเลยสักนิด
“อยากได้นักไม่ใช่เหรอ จะต่อต้านทำไม ครางออกมาเลยไม่จำเป็นต้องอาย”
“อึก นะ…หนูไม่ไหวแล้ว ปล่อยหนูเถอะ”
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
“เหอะ!” เขาให้คำตอบเป็นเสียงในลำคอพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาฉายแววเจ้าเล่ห์ มาเฟียหนุ่มจับโคนขาอ่อนไว้มั่นถาโถมแรงกายใส่ร่องสวาทบอบช้ำอย่างไร้ความปรานี ช่องทางรักฉีกขาดเล็กน้อย มิหนำซ้ำกลีบดอกไม้แดงระเรื่อที่เพิ่งถูกใช้งานครั้งแรกบวมเป่ง เขามองมันด้วยความพึงพอใจ ผลจากแรงกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วงที่ต่อเนื่องมานานหลายนาทีทำให้เลือดสีสดกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วใจกลางสาวและหน้าท้องแกร่ง นิ้วเรียวยาวปาดเลือดสีสดเข้าปากอย่างไร้ความรังเกียจ สีหน้าพึงพอใจของเขาทำให้เท้าเล็กถีบแผงอกกว้างอย่างแรง
ทว่ายิ่งต่อต้านเขายิ่งรุนแรง
“พอได้แล้ว นะ…หนูไม่ไหวแล้ว” ใบหน้าจิ้มลิ้มเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา เสียงห้ามปรามค่อยๆแหบพร่าลงเรื่อยๆ แรงในการต่อต้านก็อ่อนลง ไม่รู้ว่าเธอจะกัดฟันต่อสู้กับมันได้อีกนานแค่ไหน “พี่เจ หนูเจ็บไปหมดแล้ว”
“ครางดังๆหน่อย”
เสียงกระแทกกายหยาบโลนผสานเสียงร้องโอดโอยดังไม่ขาดห้วงบนโซฟาตัวใหญ่ที่ใช้เป็นสนามรัก สายลมที่พัดผ่านไม่ช่วยบรรเทาความเร่าร้อนในกายของมาเฟียหนุ่มสักนิด เขากระแทกกระทั้นอย่างเอาแต่ใจ ซี๊ดปากเป็นระยะเพราะความเสียวซ่านที่ได้รับ มือหนาสัมผัสทั่วเรือนร่างอันยั่วยวนของณาลัลน์จนผิวบางเป็นรอยจางๆ
มาเฟียหนุ่มสะบัดผมที่ปิดดวงตา กัดริมฝีปากตัวเองแน่น วางมือจับเอวคอดไว้มั่น เร่งจังหวะรักให้เร็วขึ้นเมื่อแก่นกายใหญ่กระตุกเกร็งถี่ๆ ไม่นานสายธารน้ำรักก็ถูกปลดปล่อยเข้าไปเต็มร่องสวาท
“อ๊าสสสส”
“ฮือ” น้ำเสียงสั่นเครือของเธอแผ่วลง ร่างบางที่สั่นเทายังคงหอบหายใจแรง หวังแค่เพียงว่าบทรักป่าเถื่อนของเขาจะจบลงเพียงเท่านี้
