บทที่ 49 48 – ขัง

คุณเพลิงอุ้มฉันขึ้นแล้วพาเดินมายังห้อง ๆ หนึ่ง แถมยังใช้สายตาอำมหิตข่มขู่ตลอดเวลาจนกระทั่งวางฉันลงที่เตียง 

“เห็นผู้ชายแล้วเป็นลมแบบนี้เรียกว่าอ่อย ?” เขาถามด้วยท่าทางที่หาเรื่อง 

“คิดแบบนั้นเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นเอยก็ไม่มีคำแก้ตัวค่ะ” ฉันเลือกตอบไปอย่างไร้ข้อโต้เถียง กี่ครั้ง ๆ ก็ถูกกล่าวหาตลอดทั้งที่...