บทที่ 67 66

ก็อก ๆ เสียงเคาะห้องดังขึ้นมาขณะที่ฉันกำลังคุยกับคุณเพลิง 

“เดี๋ยวเอยมานะคะ” 

(เร็ว ๆ ด้วย) 

ฉันวางโทรศัพท์เอาไว้บนเตียง จากนั้นก็ลุกขึ้นไปเปิดประตู ปรากฎว่าคนที่เคาะห้องคือโอมน้องชายของฉันเอง พอโอมเห็นฉันก็โผล่เข้ากอดแน่น 

“กลับมานานหรือยังครับ ผมคิดถึงพี่เอยที่สุดเลย”

“เป็นหนุ่มแล้วยังกอดพี่เหมือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ