บทที่ 10 Be mine วิศวะเถื่อน(กลัว ผัว ค่ะ)
“คุณใบบัวเอายังไงดีคะ เราจะไปหาเด็กใหม่เข้าช่องจากที่ไหน” แก้วใส เลขาคนสนิทเอ่ยถามรองประธานบริษัทที่กำลังนั่งหน้าครุ่นคิดและหนักใจอยู่ที่เก้าอี้ทำงาน
“เฮ้อ!!” เสียงพ่นลมหายใจของใบบัวดังขึ้น เมื่อได้ยินประโยคคำถามจากเลขาคนสนิท การหาเด็กใหม่มาปั้นเป็นนักแสดงเรื่องที่เธอคิดมาตลอดหลายวัน
“แล้วไอดอลที่เราทาบทามล่ะ” ใบบัวเงยหน้าขึ้นมาสบตาเลขาคนสนิท ได้แต่ภาวนาในใจขอให้คำตอบที่เธอได้รับเป็นข่าวดี
“ตอนนี้ยังไม่ตอบตกลงค่ะ” ใบหน้าหนักใจของแก้วใสเอ่ยตอบเจ้านายสาว เธอทราบดีว่า เจ้านายสาวเป็นคนจริงจังกับเรื่องงานเสมอ
ถึงแม้ว่าเจ้านายสาวของเธอจะมีอายุที่ยังน้อย แต่ฝีมือของเธอเก่งกาจ และเป็นมืออาชีพพอตัวจึงสามารถลบคำสบประมาทจากบอร์ดบริหารได้ไม่ยาก
“ให้เหตุผลว่าไง”
“ติดเรียนค่ะ” ปกติจะเป็นหน้าที่ของแมวมองมากกว่าจะถึงมือของผู้บริหาร แต่เด็กหนุ่มคนนี้เป็นไอดอลที่ดังในโลกโซเชียลมาก และฐานะทางบ้านก็ดีพอสมควร จึงเป็นเรื่องยากที่จะโน้มน้าวให้มาร่วมงานด้วย
“เรียนมหา’ลัยอะไร” คิ้วเรียวสวยขมวดกันเป็นปมด้วยความสงสัย เธอแทบอยากกรี๊ดออกมาเมื่อได้ยินคำตอบ
“มหา’ลัย K ค่ะ”
“อืม”
“คุณใบบัวจะล้มเลิกเด็กคนนี้เหรอคะ บริษัทอื่นก็อยากได้ตัวเด็กหนุ่มคนนี้มากเลยนะคะ”
“บัวบอกเหรอ? ว่า จะล้มเลิก”
“อ้าว!!” หัวคิ้วเลขาคนสนิทขมวดกันเป็นปม เธอคิดว่า เจ้านายสาวจะล้มเลิกความคิดกับไอดอลหนุ่มคนนี้ไปเสียแล้ว
“เด็กคนนี้บัวจะเป็นคนไปโน้มน้าวด้วยตัวเอง” แววตามุ่งมั่นเปล่งประกายออกจากดวงตาคู่สวย เรียกความฮึกเหิมให้กับเลขาคนสนิทไม่น้อยที่เห็นความแน่วแน่จากเจ้านายสาว
“จริงเหรอคะ”
“จริงสิ!!” น้ำเสียงหนักแน่นเอ่ยบอกกับเลขาคนสนิท ก่อนที่ใบบัวจะสะบัดมือเบา ๆ เป็นเชิงให้เลขาคนสนิทออกจากห้องทำงานไปก่อน
“ว่าไงชะนี” ใบบัวตัดสินใจต่อสายหาติวเตอร์เพื่อนรักของตัวเองทันที และไม่นานเพื่อนรักของเธอก็กดรับสายด้วยคำพูดที่กวนประสาท
“มีเรื่องจะถาม”
“จะถามเรื่องผัวเด็กเหรอ”
“จะถามหาเด็กหนุ่มคนหนึ่ง”
“ใคร?” ติวเตอร์ถามกลับเสียงเข้ม แปลกใจไม่น้อยเมื่อเพื่อนรักถามหาเด็กคนหนุ่มคนหนึ่งที่ไม่ใช่ผัวเด็กของตัวเอง
“จองอิน คณะบริหารภาคอินเตอร์”
“ใบบัว!!” เสียงอุทานเสียงชื่อของบัวดังขึ้น ติวเตอร์แทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยสักนิด
“โอ๊ย!! จะตะโกนทำไม แสบแก้วหูหมด” เพียงแค่ได้ยินเสียงตะคอกดังของติวเตอร์ ใบบัวดึงมือถือออกจากหูแทบไม่ทัน
“นี่แกจะนอกใจน้องเสือ มางาบน้องจองอินเหรอ” น้ำเสียงตกใจของติวเตอร์เอ่ยถามใบบัวด้วยความอยากรู้ เพราะดีกรีของหนุ่มน้อยที่ใบบัวกำลังเอ่ยถามไม่ธรรมดา
“แสดงว่าแกรู้จัก”
“ไม่รู้จัก” ติวเตอร์รีบปฏิเสธทันที เธอไม่อยากให้เพื่อนรักมีปัญหากับผัวเด็กของตัวเอง เนื่องจากใบบัวเป็นผู้หญิงประเภทชอบปั่นประสาทผัวเป็นที่หนึ่ง
“อย่าตอแหลเตอร์”
“นี่แกจะนอกใจน้องเสือจริง ๆ เหรอวะ” เสียงทุ้มสลดลง เพียงแค่เพื่อนรักไม่ยอมบอกเหตุผลที่กำลังเอ่ยถามผู้ชายอีกคน
“เฮ้อ!! ฉันพูดตอนไหนว่า ฉันจะนอกใจไอ้โหดนั่น” ใบบัวถึงกับพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ มือเล็กเสยผมยาวสลวยขึ้นด้วยความหงุดหงิดใจ
“ร้อยวันพันปีแกไม่เคยถามหาผู้ชาย ขนาดผัวตัวเอง แกยังไม่ถามถึงเลย ฉันก็ต้องคิดสิ!!”
“แกคิดว่า ถ้าฉันมีกิ๊ก ไอ้เสือโหดจะปล่อยให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อมั้ย” ถึงแม้ว่าเสือจะอายุห่างจากเธอสามปี แต่ความเป็นผู้ใหญ่และความโหดของเขาไม่เด็กเหมือนอายุเลยสักนิด ลองถ้าเธอแอบมีกิ๊กมีหวังได้ตายก่อนเมอร์ลินโตแน่
“น้องเสือไม่ได้โหดขนาดนั้น” คำพูดของติวเตอร์ทำให้ใบบัวถึงกับเบะปากด้วยความหมั่นไส้ ไม่รู้ว่าติวเตอร์จะเข้าข้างเสืออะไรขนาดนั้น
“อย่าให้ฉันพูดเลย ทั้งโหด เถื่อน กวนตีน หน้ามึน หน้าด้าน บอกอะไรไม่เคยจะฟัง แบบนี้แกยังจะบอกว่าน้องเสือไม่โหด น้องเสือเป็นคนดีอยู่มั้ย”
“มาเป็นชุดเลย ฉันไม่ใช่ผัวแกค่ะ”
“สรุปแกรู้จักเด็กที่ชื่อจองอินมั้ย” กว่าจะได้คำตอบจากติวเตอร์เล่นเอาใบบัวเหนื่อยใจไม่น้อย
“รู้จักสิ จองอิน เด็กปีหนึ่ง คณะบริหารธุรกิจภาคอินเตอร์ ฮอตจะตาย แถมยังเป็นเน็ตไอดอลด้วย” เพียงแค่พูดถึงเด็กหนุ่มจองอิน น้ำเสียงของติวเตอร์ก็เปลี่ยนเป็นดี๊ด๊าทันที
“นิสัย?”
“สุภาพ อ่อนโยน พูดเพราะ หล่อสไตล์เกาหลี และที่สำคัญหล่อมาก” ประโยคสาธยายลากยาวจนใบบัวถึงกับย้ำคำพูดของเพื่อนรักที่ดูจะเกินจริงไปรึเปล่า?
“ขนาดนั้นเลย”
“อืม ว่าแต่แกถามทำไม แกยังไม่ได้บอกฉันเลยนะ”
“ฉันอยากทาบทามมาเป็นเด็กในสังกัดของช่อง แต่ถูกเด็กปฏิเสธ” ใบบัวรีบตอบคำถามของติวเตอร์ทันที เพียงเพราะเธอไม่อยากถูกซักไซ้เหมือนก่อนหน้านี้
“อ๋อ แล้วแกจะทำยังไงต่อไป”
“ฉันจะไปโน้มน้าวด้วยตัวเอง ก็เลยจะโทร. มาบอกเจ้าที่ของมหา’ลัยอย่างแกก่อน” ตามมารยาทเธอจึงต้องบอกให้ติวเตอร์ได้รับทราบก่อน เพราะอย่างน้อยเพื่อนรักของเธอก็บริหารงานอยู่ที่มหา’ลัยแห่งนี้
“จริงดิ!! งั้นฉันจะช่วยอีกแรงก็ได้”
“เรื่องผู้ชายไว้ใจเตอร์” คำพูดกระแนะกระแหนไม่ได้ทำให้ติวเตอร์สลดเลยสักนิด แถมยังตอบรับคำชมจากใบบัวเป็นอย่างดี
“ขอบคุณที่ชม”
“แล้วแบบนี้แกต้องบอกผัวก่อนมั้ยบัว”
“เรื่องงาน ทำไมต้องบอก” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันอีกครั้ง เธอจำเป็นต้องบอกเสือด้วยเหรอ? ในเมื่อเธอเคยบอกกับเขาเอาไว้แล้ว ว่าเรื่องงาน ละเอาไว้ในฐานที่เข้าใจ
“ผัวจะไม่หึงใช่มั้ย” ติวเตอร์เอ่ยถามใบบัวด้วยความสงสัย กลัวว่าเพื่อนจะมีเรื่องทะเลาะกับผัวเด็กที่ขี้หึงอย่างเสือ
“จะหึงอะไร? อีกอย่างฉันไม่ได้กลัวเสือขนาดนั้นค่ะ” ใบบัวตอบกลับเสียงแข็ง ทำไมเธอต้องกลัวเสือด้วย ในเมื่อเธอเองก็อายุมากกว่าเขาตั้งหลายปี
อีกอย่างนี่ก็เป็นเพียงแค่เรื่องงาน คงไม่มีปัญหาอะไร อีกอย่างเธอไปทาบทามไม่ได้ไปจีบเด็กหนุ่มคนนั้นสักหน่อย
“ฉันก็นึกว่าแกกลัว (ผัว)” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์ของติวเตอร์สร้างความหมั่นไส้ให้กับใบบัวไม่น้อยเมื่อเพื่อนพยายามต้อนเธอให้จนมุม
“คนอย่างใบบัวไม่มีคำว่า (กลัว) ผัว ค่ะ!!”
