บทที่ 22 Be mine วิศวะเถื่อน (ใครทำ)

ภายในตึกร้างหลังมหาลัยที่เกรอะกรังไปด้วยฝุ่นหนา เก้าอี้เรียนตัวเก่าเรียงรายกันไปทั่วบริเวณ ร่างสูงโปร่งของเสือเดินเข้าไปโดยมีกลุ่มเพื่อนที่มาด้วยเดินตามหลังเข้ามาติด ๆ

ตาคมกวาดตามองไปโดยรอบบริเวณที่มีเหล่าช็อปแดงสามสี่คนรออยู่ก่อนแล้ว โดยมีหนุ่มแว่นหนาเตอะคนหนึ่งถูกมัดติดกับเก้าอี้ตัวเก่ากลางอาคาร ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ