บทที่ 28 Be mine วิศวะเถื่อน (ห่ามส่งโรงพยาบาล)

“นอนกกเมียไปแล้ว โทรมาหากูทำเหี้ยอะไร” ทรอยกดรับสายจากเสือที่โทรหาเขาหลังจากที่ขอตัวกลับบ้านได้ไม่นาน

“พากูไปโรงบาลที” น้ำเสียงอ่อนเพลียของเสือเอ่ยบอกกับปลายสายและคำตอบที่ได้กลับทำให้เขาอยากใช้หัวตัวเองโขกข้างฝาอีกครั้ง

“มึงเป็นเชี้ยอะไร เป็นโรคขาดความรักรึไง”

“ไอ้สัด!! พูดมาก รีบมารับกูเดี๋ยวนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ