บทที่ 6 Be mine วิศวะเถื่อน (ปัจจุบัน)
@ ปัจจุบัน มหา’ลัย N
“พี่เสือคะ นิรินตั้งใจทำเค้กมาให้ค่ะ” เสียงหวานเอ่ยเรียกชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งที่เดินเข้ามาภายในอาคารเรียนรวมของมหา’ลัย N ด้วยใบหน้าเรียบเฉยที่แฝงไปด้วยความง่วง
“น้องนิริน ไอ้เสือมันไม่ชอบกินขนมครับ” เมื่อเห็นเสือไม่ตอบรับรุ่นน้องตามมารยาท ทรอยจึงออกหน้าแทนเพื่อนรักเหมือนทุกครั้ง
“แต่นิรินตั้งใจไปเรียนทำมาให้พี่เสือเลยนะคะ” นิรินเด็กสาวปีหนึ่งคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่ตามจีบเสือตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเรียนที่มหา’ลัยแห่งนี้ สร้างความรำคาญใจให้กับชายหนุ่มไม่น้อย
“แต่ไอ้เสือมันไม่ชอบกินขนมหวาน ยิ่งเป็นขนมเค้กมันยิ่งไม่ชอบ”
“วันนั้นนิรินเห็นพี่เสือซื้อเค้กหน้ามหา’ลัยอยู่เลยค่ะ” ใบหน้าใสซื่อของนิรินตอบกลับทรอยทันที เพราะเธอเคยเห็นเสือแวะซื้อเค้กอยู่เป็นประจำ
“อ๋อ เหรอครับ ไอ้เสือไม่รับ พี่รับเองครับ” ทรอยยื่นมือไปรับกล่องเค้กมาถือเอง เรียกรอยยิ้มจากนิรินได้เป็นอย่างดี ตอบกลับทรอยด้วยเสียงหวาน
“ฝากด้วยนะคะ” ร่างบางโค้งหัวให้ทรอยด้วยความนอบน้อม ก่อนที่เธอจะรีบเดินออกไปจากบริเวณนั้นด้วยความเขินอาย เมื่อถูกสายตาจับจ้องของเหล่านักศึกษาบริเวณนั้น
“ไอ้ปาร์คแดกมั้ยวะ” ทรอยหันไปถามปาร์คที่ยืนอยู่ข้างเสือด้วยน้ำเสียงทะเล้น จริง ๆ กลุ่มพวกเขาไม่ชอบทานของหวาน แต่มักจะได้ขนมเค้กจากสาว ๆ เนื่องจากสาวในมหา’ลัยมักจะเห็นเสือแวะซื้อเค้กร้านหน้ามหา’ลัยอยู่เป็นประจำ
“แดกเองเถอะ” ปาร์คเดินเข้าไปภายในลิฟต์โดยมีเสือและทรอยเดินตามเข้าไปติด ๆ
“ไอ้มิกซ์เค้ก” ทรอยเดินไปหยุดหน้าโต๊ะของมิกซ์ที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว เขาวางกล่องเค้กน่ารักตรงหน้าเพื่อนในคณะ
“คิดอะไรกับกูปะเนี่ย” น้ำเสียงหยอกล้อของมิกซ์เอ่ยถามทรอย เพราะเขามักจะได้ขนมจากทรอยเป็นประจำจนน้ำหนักตัวขึ้นหลายโล
“ไอ้ห่า เค้กไอ้เสือ”
“ไอ้เสือชอบแดกเค้กจะตาย มันจะเอามาให้กูทำไม” ไม่เว้นแม้แต่เพื่อนในคณะที่ทราบเรื่องนี้ดี
“สาวเอามาให้ไอ้เสือมัน”
“กูแดกแทนมันจนจะเป็นหมูอยู่ะ ไม่ชอบกินเค้กแล้วมันแวะไปซื้อเค้กร้านหน้ามหา’ลัย ทำห่าอะไรบ่อยวะ?”
“มันซื้อไปให้เมียรึเปล่าไอ้มิกซ์” เคนเพื่อนในคณะอีกคนเอ่ยเสริมขึ้นมา เมื่อเห็นท่าทางงุนงงของมิกซ์
“ตั้งแต่ปีหนึ่ง กูไม่เคยเห็นไอ้เสือมันจะสนใจใคร”
“หรือมันแอบซ่อนเมียเอาไว้ที่คอนโด” ใบหน้าเลิ่กลั่กของมิกซ์หันไปถามทรอยและปาร์คเพื่อนสนิทของเสือด้วยความอยากรู้
“ไอ้เสือมันอยู่บ้าน” เป็นปาร์คที่ตอบคำถามของมิกซ์และเคนแทนเสือ ก่อนจะเจอประโยคคำพูดของทรอยที่เหล่ตาไปทางเสือที่กำลังฟุบหลับบนโต๊ะเรียนในขณะที่รออาจารย์เข้าสอน
“พวกมึงจะเงียบปากได้รึยัง ก่อนที่ตีนไอ้เสือจะอุดปากมึงแทน” ปาร์คที่กำลังนั่งเล่นเกมหันมาเอ่ยบอกกับกลุ่มเพื่อนที่นั่งจับกลุ่มคุยกัน
“มันไปอดหลับอดนอนที่ไหนมาวะ หรือว่าช่วงนี้สนามแข่งพวกมึงจัดงาน” มิกซ์หันไปถามทรอยด้วยความอยากรู้
เนื่องจากกลุ่มของเสือที่ประกอบไปด้วยเพื่อนสนิทอีกสองคนร่วมหุ้นกันเปิดสนามแข่งครบวงจรตั้งแต่ปีสองจนถึงตอนนี้
“ก็มีแข่งเกือบทุกวัน มึงไม่ไปเอง”
“ช่วงนี้กูไม่ว่าง ติดสาว ไม่ค่อยว่างเข้าไป” บทสนทนาของเพื่อนร่วมคณะไม่สามารถเรียกความสนใจของเสือได้เลยสักนิด ชายหนุ่มยังคงฟุบหน้าหลับบนโต๊ะด้วยความง่วงเต็มเปี่ยม
“ว่าแต่ไอ้เสือมันไปอดหลับอดนอนที่ไหนมาวะ” เคนที่เห็นเสือหลับแทบไม่ขยับตัวตื่นเอ่ยถามทรอยและปาร์คขึ้น เพราะช่วงนี้พวกเขาก็ไม่ได้มีงานหรือกิจกรรมรับน้อง เนื่องจากตอนนี้พึ่งเปิดภาคเรียนของปีสี่เอง
“เลี้ยงเด็ก”
“นี่ไอ้เสือมันซุ่มเลี้ยงเด็กปีไหนวะ” หัวคิ้วของมิกซ์ขมวดกันเป็นปมด้วยความสงสัยปะปนไปด้วยความอยากรู้ และที่อยากรู้ไปมากกว่านั้นคือ เสือชอบผู้หญิงหรือผู้ชาย
“ที่แปลกกว่านั้นคือ เด็กไอ้เสือเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”
“ผู้หญิงดิวะ! เถื่อน โหด หน้ามึนแบบไอ้เสือ มึงคิดได้ไงว่า มันคบผู้ชาย”
“อ้าว!! ก็ตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง พวกกูไม่เคยเห็นมันยุ่งกับผู้หญิงคนไหน แม้แต่ร่างกายอันเพอร์เฟกต์ของมัน พวกกูก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนได้เข้าใกล้” เคนเอ่ยสมทบมิกซ์ เพราะเสือไม่เคยชายตาแลมองผู้หญิงคนไหนมาก่อน ถึงแม้ว่าจะสวยระดับดาวมหา’ลัยก็ตาม
“กูอยากเห็นหน้าเมียในอนาคตมันจริง ๆ”
“สักวันพวกมึงคงได้เห็น” เสียงหัวเราะของทรอยดังขึ้น เมื่อได้ยินประโยคสงสัยในตัวของเสือจากกลุ่มเพื่อนในคณะ
“พวกกูจะรอวันนั้น”
“ส้นตีน เสียงดังทำห่าอะไร” เสียงทุ้มของเสือเงยหน้าจากโต๊ะเรียน กวาดตาดุมองหน้าเพื่อนในคณะที่จับกลุ่มคุยเรื่องของตัวเอง
“ไอ้สัด!! โหดฉิบหาย”
“คนอย่างกูจะชอบกินเค้กร้านโปรดไม่ได้เลยรึไง” ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกถึงสีหน้าท่าทางกวนประสาทเพื่อนในคณะ ที่มักตั้งคำถามมากมายกับชีวิตของเขา แปลกตรงไหน ถ้าหากเขาจะแวะซื้อเค้ก
“ไอ้ห่า พวกกูขนลุก” คำตอบของเสือ ทำให้เพื่อนในคณะต่างพากันทำหน้าสยอง เพราะทุกคนทราบดีว่า เสือไม่ทานหวาน
“ไอ้เสือ กูขอถามเลย ถามเพราะอยากเสือกล้วน ๆ เค้กที่มึงชอบซื้อ มึงซื้อไปให้เมียเหรอวะ” มิกซ์คือหน่วยกล้าตายเอ่ยถามเสือด้วยตัวเอง
“เปล่า” เสียงทุ้มตอบกลับเพื่อนในคณะ เพราะเขาไม่ได้ซื้อเค้กไปให้เมียอย่างที่ใคร ๆ คิด
“เห็นมั้ย!! กูว่าแล้วว่า ไอ้เสือยังไม่มีเมีย” มิกซ์ตบเข่าตัวเองฉาดใหญ่ เมื่อสิ่งที่ตัวเองคิดถูก
“งั้นมันคงซื้อให้แม่มันนั่นแหละ มึงจะถามอะไรให้มากความวะไอ้มิกซ์”
“ไอ้เคน มึงทำเหมือนตัวเองไม่อยากรู้” เรื่องราวชีวิตของเสือคงมีแค่ทรอยและปาร์คเท่านั้นที่รู้ดี
“ไอ้สัด!! เสือกชีวิตกูฉิบหาย” เสือได้แต่ส่ายหัวให้กับเพื่อนในคณะ เขาไม่ได้หงุดหงิดหรือรู้สึกไม่ดี เพราะชีวิตของเขาก็คงแปลกในสายตาของกลุ่มเพื่อนไม่น้อย
ชายหนุ่มยังไม่อยากจะพูดถึงชีวิตของตัวเองในวันนี้ เพราะชีวิตของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงตั้งแต่สามปีที่แล้ว
