บทที่ 128 #4 นอนเฉย ๆ ได้ไหม [จบ]

“ไหงนายหัว บอกจะให้มันไปขายตัว?”

ทันทีที่เข้ามาในห้องทำงาน อัคนัสก็เจอคำถามของลูกน้องที่ตนส่งไปเฝ้าอัลเดน นัยน์ตาสีอำพันคู่คมกริบ อยู่ใต้แสงนีออนบนเพดาน ดูไร้อารมณ์ ยากที่จะคาดเดา จมูกโผล่พ้นเงามืดเป็นสันสวย เขาเอนหลังพิงพนักพิงเก้าอี้ ใช้นิ้วหัวแม่มือลูบริมฝีปากล่าง ครุ่นคิดอย่างหนัก

เขาไม่เคยถา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ