บทที่ 7 #7 ชีวิตหลังแต่งงาน NC [จบคู่เหนือ&เพชร]
เพชรส่งเหนือเรียนกระทั่งจบป.ตรี หน้าตาเมียงดงามขึ้นทุกวัน ตัวเล็กดูกะทัดรัด ทำให้คนที่อายุย่างเข้าสามสิบสี่จากหลงอยู่แล้ว
หลงเข้าไปอีก จนโงหัวไม่ขึ้น เพชรไม่รีรอ เมียเรียนจบได้ไม่นาน ยกขันหมากไปสู่ขอและจัดงานแต่งงานอย่างใหญ่โตที่บ้านเกิดเมีย
ไม่ให้เหนือน้อยหน้าญาติพี่น้อง ในคืนวันแต่งงาน เมื่อพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายส่งเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าเรือนหอ บ้านของเพชรที่ต่อเติมใหม่
จากที่น่าอยู่อยู่แล้ว กลายเป็นโคตรน่าอยู่ และมีห้องหนึ่งเพชรบรรจงแต่งเติมอย่างดี โดยไม่บอกเมีย แล้วไม่เข้าใจตนเองด้วยว่าทำไม...
ต้องเตรียมห้องสำหรับลูกน้อย ทั้งที่เมียเป็นผู้ชายท้องไม่ได้ แต่นั่นแหละ ไม่รู้อะไรดลใจ เขา ที่เป็นช่างสักงานอาร์ต วาดรูปได้ดีเลยล่ะ
เพชรวาดนกน้อยสีชมพูกับสีฟ้าอ่อนๆ มองแล้วรู้สึกสบายตา บนแผ่นฟ้ามีทางช้างเผือกและดวงดาวระยิบระยับ เบื้องล่างเป็นธารน้ำ
ป่าไม้เขียวขจี กวางตัวน้อย ทุกอย่างเพชรวาดมันออกจากหัวใจลงบนผนัง ในห้องยังมีเปลโยกเด็กเล็ก ของเล่น บนพื้นปูด้วยพรมนุ่มนิ่ม
ของพวกนี้เขาสั่งมาโดยที่เมียไม่รู้...
หลังกลับจากฮันนีมูนที่เกาะบาหลี
ลูกค้าซึ่งแบ่งไปให้น่านบ้างแล้ว แต่ยังเลยอีกเพียบแห่กันมาสัก เงินคือเงิน
และความชอบความรักคือส่วนหนึ่ง เขารักในอาชีพนี้ สักไปห้าคน หมดไปเกือบวัน ที่เหลือไล่กลับบ้าน ให้มาสักใหม่วันพรุ่งนี้
“พวกมึงไม่ต้องรีบยกโขยงกันมาแต่เช้านะ ให้เวลากูได้กกเมียหน่อย...สักสิบโมงค่อยมา”
เพชรพูดพลางเก็บอุปกรณ์เข้าที่เข้าทาง เหนืออยากมาช่วยใจจะขาด แต่เพชรไม่ยอมให้เมียเด็กทำอะไร ให้อยู่บ้านเฉยๆ เป็นคุณนาย
และถ้ากลัวว่าวันหนึ่งจะโดนทิ้ง แล้วจะทำกินไม่เป็น เพราะเคยชินแต่ความสบายที่สามีให้ เพชรก็ได้มอบเงินเก็บส่วนหนึ่งกับบ้านให้เมีย
ทีนี้โดนทิ้ง เหนือก็ไม่อดตาย แต่ไม่มีวันนั้นแน่นอน นอกจากเหนือจะทิ้งตาแก่แบบเขา
“ไปกกกันที่ต่างประเทศยังไม่พออีกรึเฮีย หรือว่ากำลังวางแผนทำลูก?”
“ไอ้กันต์ เดี๋ยวได้โดนเฮียเพชรเตะปากแตกหรอก มึงก็รู้ดีว่าเมียเฮียเป็นผู้ชาย”
“มึงรู้จักโอเมก้าเวิร์สไหม...ผู้ชายที่เป็นโอเมก้าน่ะ ท้องได้” กันต์พูดสีหน้าจริงจัง
ทำเอาทั้งเพื่อนและเพชรมึนตึ้บ!
“โอเมก้าเชี่ยอะไรของมึงวะ มันมีจริงไง?”
“มันเป็นเรื่องสมมุติ แต่ใครจะไปรู้ มันอาจสร้างมาจากเรื่องจริงก็ได้ แต่พวกนักวิจัยใส่เสื้อกาวน์กำลังปิดบังความจริงอยู่ก็เป็นได้!!”
“...” เพชรงงแล้วงงอีก
ทว่าในใจมีความหวังแปลกๆ กลับเข้าบ้านเพชรเห็นเหนือนอนตบท้องป่องอยู่บนเตียงกำลังดูทีวี ขำคิกคักเสียงเบาในลำคอไม่หยุด
เมื่อหันมองทีวีพบว่าเมียเด็กดูการ์ตูนหนอนสีเหลืองกับแดงสองตัว เพชรส่ายหน้า รีบไปอาบน้ำล้างตัวแล้วกระโจนใส่เมียตัวเล็ก
“เฮียให้อยู่เฉยๆ แต่ไม่ได้ห้ามออกกำลังกายนะ” เพชรแซว เหนือบุ้ยปาก
นับวันเขายิ่งเสียคน พอเรียนจบไม่มีอะไรให้ทำก็กินกับนอนอย่างเดียว บางวันนอนกินซะเลย
และแทนที่เพชรจะห้าม กลับบอกให้เมียไปนอนกินบนเตียงนุ่มๆ เปิดแอร์ ดูทีวีในห้อง
“ผมออกกำลังกายทุกวันแล้วนะ” เหนือคว้าหมับกลางดวงใจของเพชร บีบนวดกระทั่งชูชัน
ทว่าช่วงนี้เขาขี้เกียจจนไม่อยากทำอะไร หลังทำมันแข็งก็นอนเฉยๆ ดูการ์ตูนพร้อมเคี้ยวขนมกรุบกรอบต่อ เพชรโน้มหน้าลงซุกซอกคอ มือสอดใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง
ขณะลูบผ่านหน้าท้องนูน เพชรสัมผัสได้ถึงอะไรแข็งด้านใน ใบหน้าคนรักเหยเกเล็กน้อย
“อือ...ช่วงนี้ผมไม่รู้เป็นอะไร หน้าท้องอยู่ๆ ก็เกร็งขึ้นมาเสียดื้อๆ เดี๋ยวเป็นเดี๋ยวหายทรมาน”
“เจ็บไหม” เพชรนวดหน้าท้องที่เกร็งขึ้นเป็นลูกแผ่วเบา ไม่กล้าทำแรง กลัวเมียเจ็บ
สิบห้าวินาทีผ่านไปกล้ามเนื้อหน้าท้องคลายตัว ทำให้หายใจโล่งขึ้น เหนือหอบหายใจ
“ไม่เจ็บครับ แต่ไม่ชอบเลย”
“ไปหาหมอไหม”
“ขี้เกียจ...เฮียทำต่อสิ”
เหนือแอ่นหน้าอกขาวผ่องให้เพชรสัมผัส เขาดูดดึงจ๊วบจ๊าบอย่างไม่เกรงใจ หลังดูดไปพักใหญ่ของเหลวบางอย่างพุ่งเข้าสู่โพรงปาก
ไม่ทันคายออกมาดู น้ำนั่นได้ไหลลงคอไปเรียบร้อย รสชาติเค็มๆ มันๆ แปลกๆ เพชรดูดมันอีกครั้ง จากอึกเดียว กลายเป็นเต็มปาก
เพชรกลืนแทบไม่ทัน เมื่อผละปากออกมองเห็นน้ำสีขาวไหลออกมาจากยอดอก เขาลองทำแบบเดียวกันกับอีกข้าง ทั้งสองฝั่งเหมือนกัน
เมียเขาต้องเป็นโรคอะไรสักอย่างแน่ๆ
“เฮียว่าไปหาหมอกันเถอะ!”
“ไม่เอา...ผมกำลังสบายเลย เฮียดูดต่อสิ”
“มันมีน้ำอะไรออกมาด้วยก็ไม่รู้”
“อะไรเหรอ?” เหนือไม่รู้ตัว รู้สึกแค่เจ็บคันที่ยอดอก ผงกศีรษะมองเห็นน้ำสีขาวพุ่ง
สีหน้าราบเรียบ “ปกตินี่ครับ”
“ปกติ?” เพชรตกใจ
“มันคือน้ำนม นานๆ จะไหลออกมาที แต่ถ้าไม่ไหลออกมา เฮียรู้ไหมผมโคตรทรมาน ผมป่วยบ่อยก็เพราะน้ำนมบ้าๆ เนี่ยแหละ อือ...อ๊า”
เขาครางกระเส่า เมื่อเพชรดูดดื่มน้ำนมสดๆ จากเต้าตนจนเกือบแห้งเหือด แต่ไม่นาน มันก็พุ่งกระฉูดออกมาเต็ม...คืนนี้คงไม่ต้องกินข้าวแล้ว
เพชรคิด กินนมเมียเป็นอาหารรอบดึก เพชรดูดดื่มอย่างเอร็ดอร่อย สลับฝั่งซ้ายขวา
“อือ...อ๊าา!” เหนือครางกระเส่าต่อเนื่อง
ทำอีกคนอดใจไม่ไหว ถอดกางเกงคนตัวเล็ก แทรกตัวเข้ากึ่งกลางระหว่างขา หน้าท้องนูนเกร็งเป็นลูกเป็นระยะ
ทันทีที่สอดใส่เพชรพลันนึกถึงคำพูดของเพื่อน ที่แต่งงานมีเมียและมีลูกถึงสี่คน
ตอนนั้นเพชรแซวว่า ‘ขยันทำลูกจังนะ’
อีกฝ่ายตอบ ‘กูชอบปีนเขา’
เพชรไม่เข้าใจหรอกว่าปีนเขาคืออะไร แต่ตอนนี้เขานึกถึงมัน เพราะเนินท้องสูง ถ้าก้มมองท้องขาวเนียนนี้รูปทรงคล้ายภูเขามาก
ทำให้ช่องทางหลังดูเล็กลง ภายในคับแคบ กระแทกไม่กี่ทีจวนปลดปล่อย
“ฮืมม...เมียจ้า”
“อื้อ...อ๊า! พี่เพชรเบาหน่อยนะ หน้าท้องเกร็งอีกแล้ว อือ” เหนือใช้มือลูบท้องให้มันผ่อนคลาย
ปั้กๆ ๆ
ขณะกระแทกช่องทางหลัง เพชรรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ไหลออกมาปะปนกับน้ำรัก ผละกายออกก็พบว่ามันคือเลือด เพชรไม่ต่อแล้ว
สวมเสื้อผ้าให้เมียแล้วพาไปโรงพยาบาล!
“คุณเป็นสามีของคนไข้ใช่ไหมคะ”
“ใช่ครับ เมียผมเป็นยังไงบ้าง”
เพชรกระวนกระวาย เมียหายเข้าห้องฉุกเฉินไปเกือบหนึ่งชั่วโมง เป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่รู้ เดินไปเดินมาหน้าห้องไม่หยุด
“คุณไม่ต้องกังวลนะคะ ภรรยาของคุณถึงมือคุณหมอแล้ว...ตามดิฉันเข้ามาได้เลยค่ะ”
“ครับ” เพชรตามหลังพยาบาล แอบขัดใจที่อีกฝ่ายเดินช้า เขาใช้ความสูงชะโงกหาคนรัก
หมอเวรเดินเข้ามาด้วยใบหน้ารีบร้อน “คุณเป็นสามีของผู้ป่วยใช่ไหมครับ”
หมอหอบเล็กน้อย กว่าจะหาสาเหตุอาการของคนไข้ได้เหนื่อยแทบตาย
“ใช่ครับ”
“ตอนนี้ผมติดต่อหมอสูตินรีแล้ว อีกไม่เกินสิบนาทีจะมาถึงที่นี่ ตอนนี้คุณต้องเซ็นเอกสารยินยอมให้ทำการผ่าคลอด”
“ผ่าคลอด??”
“ครับ เมียคุณกำลังจะคลอดบุตร”
“หมอ บอกผิดคนหรือเปล่าครับ เมียผมเป็นผู้ชาย จะท้องได้ยังไง”
“เรื่องนี้ผมเองก็ไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้เมียคุณกำลังจะคลอด เราไม่มีเวลามาสนใจเรื่องอื่นแล้วคุณต้องเซ็นยินยอม ทางเราได้วางแผนผ่าคลอดให้เมียคุณ” หมอยื่นเอกสารให้เพชร
หมอเวรไม่เคยเจอผู้ชายที่ตั้งครรภ์ได้มาก่อน ทางเขาและหมอสูตินรีต้องวางแผนที่ทำให้ทั้งแม่และเด็กในท้องปลอดภัย
เพชรรับมาด้วยมือที่สั่นเทา เซ็นภาษาอะไรไม่รู้ อ่านแทบไม่ออก แล้วรีบส่งคืนให้คุณหมอ
“เมียกับลูกของผมจะปลอดภัยใช่ไหมครับ”
“เรื่องความปลอดภัยแน่นอนอยู่แล้วครับ แต่เด็กจะเป็นโรคเอ๋อหรือครบ32 รึเปล่าต้องตรวจที่หลังจากที่ทำคลอดแล้วครับ”
“ครับๆ ผมไปหาเมียได้ไหม”
“เชิญเลยครับ”
เพชรรีบเดินไปทางที่พยาบาลผายมือ คนตัวเล็กนอนหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียงผู้ป่วย หลังมือมีเข็มเจาะให้น้ำเกลือ
หน้าท้องมีอะไรรัดไว้ไม่รู้ ในมืออีกข้างเมียถืออะไรบางอย่างคล้ายรีโมต เวลากดเสียงดัง
ติ๊ดด... และมีเสียงคล้ายคลื่นหัวใจดังเป็นจังหวะ ซึ่งเป็นเสียงหัวใจของใครไม่รู้
“พี่เพชรอย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ ผมไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย...อือ...ตอนนี้แค่ปวดท้อง!”
เวลาไม่ถึงสิบนาที หมอสูตินรีก็มา เตียงผู้ป่วยเข็นผ่านหน้าเพชร หายลับเข้าห้องผ่าตัด
เพราะความเร่งรีบ ไม่มีใครทันได้ตั้งตัว เพชรอยากเข้าไปดูเมียในห้อง แต่ตอนนี้ทำได้แค่ยืนรอเมียอยู่หน้าห้องผ่าตัด เวลาผ่านไปหนึ่งนาที แต่สำหรับเพชรยาวนานนับปี
นี่เขากำลังจะมีลูกเหรอ??
เพชรล้วงโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าด้วยมือที่ลนลาน จนต้องประคองไว้สองมือ เปิดภาพห้องนอนของตัวน้อยที่เขาทำเองกับมือ
“จะได้ใช้ห้องนี้แล้วสินะ”
เพชรยิ้ม “ดูแลทำความสะอาดมาตั้งนาน ในที่สุดก็จะได้ใช้งานจริง...โคตรดีใจเลยว่ะ!”
เพชรปาดน้ำตาของลูกผู้ชาย...
“หมอขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ คุณได้ลูกแฝดชายหญิง และแม่ของเด็กปลอดภัยดี...”
‘น่าน เหนือเข้าโรงพยาบาล’
เพชรส่งข้อความบอกแค่นั้น ตอนเช้าน่านกับไพรหน้าตาตื่นมาโรงพยาบาล จ้องเด็กแฝดตัวน้อยสองคนที่อยู่ในรถเข็นเด็กอย่างมึนงง
ส่วนเหนือเพลียมากเนื่องจากเสียเลือดเยอะ เดี๋ยวหลับเดี๋ยวตื่น ตื่นมาสายตาก็จับจ้องลูกน้อยทั้งสองด้วยความรักของผู้เป็นแม่...
“ลูกของไอ้เหนือจริงๆ เหรอ”
ไพรถามหน้าตาสับสน มือลูบคาง มองเมียเดินวนไปมารอบรถเข็นเด็ก มือน้อยๆ ปัดป่ายไปมาดูน่ารัก น่าทะนุถนอม ไพรอยากมีบ้าง!
“อืม”
“เฮียอย่าล้อผมเล่นนะ!!”
“ไม่เชื่อเดี๋ยวอีกสักพัก หมอเข้ามาตรวจร่างกายเมียกู มึงก็ลองถามเขาดูว่าเด็กสองคนนี้ออกมาจากท้องเหนือจริงรึเปล่า”
พูดจบ เพชรนั่งหารายชื่อคนสนิท เพื่อป่าวประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่าตนมีลูกแล้ว น่ารักด้วยและเป็นฝาแฝด ชายหญิง!
“...” ไพรหน้าตาเคร่งเครียด ใช้สองมือลูบใบหน้า เอ่ยเสียงทุ้ม “น่าน”
“หืม??”
“กลับบ้านไปทำกันเถอะ เพื่อจะได้สักคน!”
-------จบบริบูรณ์ ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนผลงานของ Mr. Sexy นะครับ รักพวกคุณมากๆ
