บทที่ 85 ตอนที่45/1 แง่งงอนเหมือนเด็ก (1)

ม่านหน้าต่างพลิ้วไหว แสงแดดร้อนระอุเล็ดรอดผ่านช่องว่างเข้ามาแยงตาจนรู้สึกแสบ ท้องฟ้าสว่างแล้ว ทำไมนาฬิกาถึงไม่ปลุก ขนมผิงพยายามตะเกียกตะกายดันร่างของเคย์เดนออกจากตัว หนักมาก นอนทับมาทั้งคืน คิดว่าเธอเป็นหมอนหรือไง

“เคย์คะ ผิงต้องไปเรียนแล้วค่ะ”

“อือ” เขาแค่ส่งเสียงพอให้รู้ว่าเข้าใจ หลังจากนั้นก็ซุกใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ