บทที่ 186 EP 25 ผู้หญิงของมาเฟีย [3]

“ฮานะ”

“แต่...”

“ฉันคิดถึงเธอ”

เหตุผลมากมายที่ฉันพูดออกไป

มันไม่มีประโยชน์เลย เพราะเพียงแค่เขากระซิบบอกว่าคิดถึง

ฉันก็หลงลืมเหตุผลพวกนั้นไปจนหมด แล้วยอมนั่งนิ่งๆ ให้เขาทาบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง…

“อื้อออ” เสียงครางเบาๆ

ดังอื้ออึงอยู่ระหว่างใบหน้าของเราทั้งคู่ที่กำลังแนบชิดกันจนแทบไม่มีช่องว่างใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ