บทที่ 7 EP 01 คนไม่มีสิทธิ์ [5]

Hana’s part :

ถ้าโยชิซื้อขนมนี่มาจากมังกุ นั่นก็แปลว่าก่อนหน้านี้เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ แล้วทำไมโอยามะถึงได้บอกว่าโยชิอยู่ด้วยตอนที่เขาคุยกับฮิมาวาริล่ะ โอยามะจะโกหกฉันงั้นเหรอ?

“เอ่อ โยชิ”

ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรดลใจให้ฉันหันกลับไปหาโยชิอีกครั้ง แต่เพื่อความแน่ใจว่าฉันแค่กำลังคิดมากไปเอง ฉันก็เลยตั้งใจว่าจะลองถามความจริงจากปากของเขาดู

“ครับคุณฮานะ มีอะไรให้ผมรับใช้เหรอครับ” โยชิรีบถาม เดิมทีก็ตั้งใจว่าจะถาม แต่พอจะต้องถามจริงๆ ฉันกลับไม่รู้จะใช้คำถามว่ายังไงน่ะสิ

“ป่ะ เปล่า ไม่มีอะไร”

ฉันควรทำยังไงดีนะ หรือควรจะเรียกเขาไปแล้วถามต่อหน้าโอยามะไปเลยตรงๆ เมื่อครู่นี้โอยามะก็บอกเองนี่ว่าถ้าฉันไม่เชื่อ ให้เรียกโยชิไปถามก็ได้น่ะ

แต่ถ้าทำแบบนั้น โยชิอาจต้องลำบากไปด้วยแน่ๆ

“ฮานะ” ริโกะเรียกเบาๆ เมื่อฉันยังคงยืนเถียงกับตัวเองไม่เลิก และยังไม่ได้ก้าวเท้าออกไปไหนเลย

เอาละนะ ฉันจะถามจริงๆ แล้ว

“คือฉันอยากรู้ว่าโยชิซื้อขนมนี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ มันยังไม่หมดอายุใช่มั้ย”

ฉันถามบ้าอะไรออกไปกันนะ ต่อให้โยชิจะซื้อมาตั้งแต่เมื่อวาน มันก็ยังไม่น่าจะเสียอยู่ดี

“ผมเพิ่งแวะซื้อเมื่อช่วงกลางวันน่ะครับ ซื้อเสร็จก็ขับรถกลับมาเลย ขอโทษด้วยครับคุณฮานะ ผมเองก็ไม่ได้ถามคนขายซะด้วยว่าเขาทำตั้งแต่เมื่อไหร่”

รู้สึกผิดชะมัดที่ทำให้โยชิรู้สึกวุ่นวายใจ

“แต่ร้านขนมร้านนี้ก็คนเยอะอยู่นะครับ เขาน่าจะทำของใหม่ทุกวัน ไม่น่านำของเก่ามาขาย แต่ถ้าคุณฮานะไม่สบายใจ ผมว่า...”

“ไม่ๆๆ ไม่เป็นไร ฉันก็แค่ถามดูเฉยๆ น่ะ ขอบใจนะ” ฉันรีบบอกเมื่อโยชิทำท่าเหมือนจะขอขนมคืน ก่อนจะกลับหลังหันแล้วเดินออกมาเมื่อคิดว่าได้คำตอบที่ต้องการแล้ว

โอยามะโกหกฉัน โยชิเพิ่งกลับมาจากมังกุ เขาไม่ได้อยู่ในห้องตอนที่โอยามะคุยกับฮิมาวาริ!

“ทำไมไปนาน” เสียงของโอยามะทำให้ฉันสะดุ้งเบาๆ แล้วรีบเงยหน้าขึ้นมองเขาพร้อมกับส่งยิ้มให้ ซึ่งฉันรู้ว่ามันโง่ที่จะโกหกเขา แต่นาทีนี้ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไงให้หัวใจของฉันมันเต้นเบาลง เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้ว่าเขากำลังโกหก ซึ่งมันทำให้ฉันเริ่มสงสัยว่าที่ผ่านมาเขาไม่เคยโกหกฉันเลย หรือฉันไม่เคยจับได้เลยกันแน่

“ฮานะ”

“เอ่อ เราจะกลับกันเลยใช่มั้ย ขอโทษที่ทำให้นายรอนาน เมื่อกี้มัวแต่คุยกับริโกะเพลินไปหน่อยน่ะ”

“ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเธอสักคำ” โอยามะบอกเสียงเข้มแล้วขมวดคิ้วใส่ฉันนิดหน่อย

ฉันรู้ว่าเขาคงกำลังสงสัยกับท่าทีแปลกๆ ของฉัน แต่จะให้ฉันจัดการกับความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ยังไงดีล่ะ ฉันทำตัวเหมือนปกติไม่ได้เพราะในใจมันกำลังว้าวุ่นไปหมด

บทก่อนหน้า
บทถัดไป