บทที่ 15 BLUE 14 | ฉันไม่รวย...เธอก็รู้

ไนต์มาร์เก็ตที่เขาพามาทำเอาเรน่าอึ้งอ้าปากค้าง แม้ตอนนี้เวลาจะล่วงเข้าสู่สามทุ่ม แต่นักท่องเที่ยวและแผงลอยยังคงมีอยู่เต็มพื้นที่ อาหารร้อนๆ จากเตายังถูกเติมบนถาดไม่อั้น อีกทั้งนักดนตรีของที่นี่ร้องเพลงเพราะมาก ช่วยเสริมให้บรรยากาศการเดินเบียดเสียดกับผู้คนไม่ชวนให้คนตัวเล็กหงุดหงิดกลางคัน

“อันนี้อะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ