บทที่ 25 BLUE 24 | สะกดรอยตาม

 ขามาเขาแบกขึ้นหลังอย่างไร ขากลับเขาก็ต้องแบกเธอกลับไปส่งจุดเดิมอย่างนั้น คริษฐ์ถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ระหว่างทางเดินกลับจากแหลมพรหมเทพไปยังจุดจอดรถมอเตอร์ไซค์ เรน่าเอาแต่ร้องเพลงให้กำลังใจไม่หยุด

“จะดีใจมาก ถ้าหุบปากแล้วลงมาเดินด้วยตนเอง”

เขาบ่นไปงั้น แถมยังกระชับมือที่จับก้นนุ่มของเธอประคองเอาไว้ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ