บทที่ 45 BLUE 44 | ชอบให้เอาแต่ใจ

'สิบโมงดีไหม จะได้ทันมื้อเที่ยง'

'พี่ต้องมานะ'

'จะมา'

เขาไม่มา...

เรน่าตื่นตั้งแต่แปดโมงเช้า อาบน้ำแต่งตัวหอมฟุ้งมานั่งรอเขาทำซีอิ๊วให้กิน คิดสะระตะว่ามันจะออกมาหน้าตาแบบไหน ควรเป็นลูกมือช่วยเขาหรือนั่งปรบมือแปะๆ ให้กำลังใจอย่างที่ทำมาตลอด

ทั้งรอทั้งคาดหวัง กระทั่งเลยเวลานัดมาหนึ่งชั่วโมงจึงเร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ