บทที่ 101 101

“ค่ะ”

อาภาภัทรเดินไปทรุดกายลงนั่งเก้าอี้ตรงโต๊ะที่มักจะใช้ทำงานมาตลอด ส่วนเขาก็เดินตามไป แล้วยื่นเอกสารที่ม้วนอยู่ในมือให้

“คืนนี้ผมจำเป็นต้องบินไปอังกฤษ งานที่นั่นมีปัญหากะทันหัน ผมต้องไปดูด้วยตัวเอง กว่าจะกลับก็อีกหลายวัน ผมเลยต้องทำวิธีนี้”

เขาเอ่ยด้วยใบหน้าเศร้าหมอง

“อะไรคะ” คนรับเอกสารมาก็ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ