บทที่ 13 Ep. 13
ที่ผิดคาดนั้น คือเธอผละจากหนุ่มผู้สูงศักดิ์ทันทีและแบบไม่มีเยื่อใยอีกต่างหาก จะด้วยความรีบหรือด้วยอะไรเขาไม่คิดจะสนใจอีกแล้ว รู้แต่ว่าจะต้องรีบทำความรู้จักเธอกับครอบครัวให้มากกว่านี้อย่างแน่นอน
“คุณดรณ์คะ”
หนุ่มผู้จิตใจล่องลอยกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อนถึงกับสะดุ้งนิดๆ เมื่อเสียงเรียกของทีมงานสาว ดึงให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน เขารีบวางแก้วในมือลงไปหาโต๊ะ มองไวน์ที่เพิ่งดื่มไปไม่กี่แก้ว
“ครับ”
“คุณเวอาบน้ำเสร็จแล้วค่ะ ระหว่างที่ช่างเป่าผม คุณดรณ์จะเข้าไปอาบน้ำเลยก็ได้นะคะ สัญญาว่าเราจะพยายามทำให้เสร็จในไม่นานค่ะ”
“ตามสบายครับ ผมไม่ได้รีบ”
เกือบชั่วโมงแล้ว ที่อาภาภัทรมองไปยังนาฬิกาปลุกแบบดิจิตอลบนหัวเตียง ช่างกับทีมงานก็ออกไปได้ราวสิบห้านาทีแล้ว แต่เขายังไม่มีวี่แววว่าจะออกจากห้องน้ำ
ขวดไวน์กับแก้วถูกเขาคว้าเข้าไปด้วย เสียงน้ำจากฝักบัวนั้นก็ไม่มีให้ได้ยิน เดาว่าน่าจะใช้จากุซซี่ และเดาต่อได้ว่า น่าจะนอนแช่น้ำควบคู่กับจิบไวน์อยู่
ถ้าเป็นปกติก็คงจะต้องไปเคาะประตูเรียกแล้ว ด้วยกลัวว่าเขาจะเมาจนหลับคาอ่างไป ถ้าน้ำเต็มจนหน้ามุดน้ำจะเกิดอะไรขึ้น ก็ได้แต่ทำใจดีเอาไว้ เพราะเท่าที่รู้เขาเป็นคนคอแข็ง
ไวน์แค่ขวดเดียวไม่น่าจะเมา อีกทั้งตัวเขาก็ใหญ่ โอกาสจะหลับแล้วตัวไหลลงไปใต้น้ำก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ง่ายๆ แม้จะโกรธเคืองกับการกระทำและคำพูด
รวมทั้งกิริยาท่าทางอันป่าเถื่อนของเขาเมื่อวานนี้ยังไง แต่ก็ไม่เคยคิดอยากจะให้เขาตายแม้แต่นิดเดียว ด้วยในใจนั้นล้นเปี่ยมไปด้วยรัก ถ้าจะต้องจากกันจริงๆ ก็อย่าให้ต้องเป็นด้วยวิธีนี้เลย
เพื่อลดความกังวลใจ จึงเอามือถือมาส่งไลน์ถามแม่ เพราะคิดว่าน่าจะกลับไปถึงงานแล้ว แม้จะรู้ว่ามีทีมจัดงานคอยดูแลความเรียบร้อย แต่ก็ไม่วายห่วง
‘Mommy: ไม่ต้องห่วงอะไรหรอก ทางนี้ทีมงานจัดการเรียบร้อยดีทุกอย่าง อย่าลืมที่แม่บอกนะ แต่งงานแล้วก็ต้องรู้จักหน้าที่ภรรยา เอาอกเอาใจสามีให้ดี อย่าให้เขาด่าตามหลังได้ว่าเราสวยแต่หน้า...’
และอีกยืดยาวที่แม่สั่งสอน ซึ่งตัวเองรู้ดีแล้วและจำได้จนขึ้นใจแล้ว แต่แม่จะให้เอาอกเอาใจเขาได้ยังไง ในเมื่อเขาไม่ใช่ดรณ์คนเดิมแล้ว เขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแล้ว
ตึ๊ง ตึ๊ง ตึ๊ง
‘Sebastian: Hello Birde’
‘Sebastian: So sorry I miss your wedding’
‘Sebastian: How is going on? Where are you? Can we talk?’
เสียงไลน์ส่งมารัวเร็วติดๆ กัน และทันทีที่รู้ว่าเป็นใครนั้น อาภาภัทรก็ยิ้มด้วยความดีใจ เมื่อหันไปมองประตูห้องน้ำเห็นว่าไม่มีทีท่าว่าจะเปิดออก มือบางรีบส่งไลน์ตอบกลับไปทันควัน
‘Vega: Yes, offcouse!’
ไม่กี่อึดใจ เสียงไลน์ก็ดังขึ้นทันที อาภาภัทรดีใจไม่น้อย เมื่อเพื่อนสนิทตอนเรียนอยู่สวิตเซอร์แลนด์ ที่คบกันจริงจังหลังเรียนจบไม่ลืมวันสำคัญนี้
แม้จะยุ่งกับงานยังไงก็ยังอุตส่าห์โทรมา เลยรีบกดรับแล้วคุยด้วยภาษาอังกฤษรัวเร็วราวกับเป็นเจ้าของภาษา
“I miss you so much Vega”
“I miss you too”
“When will you come here? I want to see your handsome husband and very rich”
คนปลายสายเน้นเสียงหนักๆ ตรงคำท้ายนี้ นั่นทำเอาเจ้าสาวหมาดๆ ยิ้มร่าด้วยความขำ
“I really don’ t know Seb, but believe me I really want to go because I miss you too”
ปัง!!!
คนกำลังคุยกับเพื่อนเพลินๆ กายสะดุ้งโหยง เมื่อประตูห้องน้ำปิดเสียงดังเกินความจำเป็น เลยหันไปหาคนเป็นเหตุของเสียง แล้วส่งสายตาและสีหน้าว่าไม่ชอบใจเอามากๆ แต่ก็รีบหันหน้าหนีแล้วคุยกับเพื่อนที่เมื่อครู่พูดอะไรตัวเองก็ไม่ทันฟัง
“What did you say Seb?”
“Ha Ha Ha! You didn’t listen to me now. It mean your handsome husband sit beside you right?”
“Um! Not really.”
“Ok I have to you and congradguration for your new good life, take care, and remember I always miss you”
“Ok I always miss you too, bye”
“เพิ่งส่งตัวเข้าหอยังไม่ทันข้ามคืน ก็เตรียมหาที่เกาะใหม่แล้วเหรอ คุณนี่มันสุดยอดจริงๆ เลยนะ ถามหน่อยเถอะว่าความเป็นนกรู้นี่ได้จากใคร แม่คุณหรือว่ายายคุณกันล่ะ”
คนเพิ่งออกมาจากห้องน้ำถึงกับปาผ้าเช็ดตัวลงไปหาตะกร้า ที่วางอยู่ข้างประตูด้วยความอารมณ์เสีย แม้กายจะเย็นเพราะเพิ่งผ่านการนอนแช่น้ำไล่ความเมื่อยมา แต่ใจกลับร้อนรนด้วยความโกรธอย่างไม่รู้สาเหตุที่แท้จริง
“อย่ามาว่าคุณแม่กับคุณยายนะ ถ้าไม่พอใจอะไรก็มาว่าฉันนี่ ท่านไม่เกี่ยวอะไรด้วย”
ถูกว่าซึ่งๆ หน้ามีหรือจะยอม เลยรีบส่งเสียงต่ำไปหาทันควัน ก่อนจะเดินเอามือถือไปวางไว้บนโต๊ะหัวเตียง ในใจนั้นก็อยากจะรู้ว่าค่ำคืนนี้จะผ่านพ้นไปได้ยังไง ในเมื่อเริ่มต้นคุยกันก็กลับกลายจะเป็นชวนทะเลาะแล้ว
“จะให้เชื่อเหรอ ว่าพวกคุณไม่ได้รวมหัวกันหลอกผม จะให้เชื่อเหรอว่าเรื่องทั้งหมดนี้คุณทำคนเดียว อย่าให้พูดดีกว่า ในเมื่อผมรู้ไส้พวกคนจนหมดทุกขดแล้ว”
“ฉันไม่รู้ว่าคุณหมายถึงอะไรกันแน่”
“จะบอกว่าคุณกับพวกของคุณไม่ได้รวมหัวกันต้มผมจนเปื่อยอย่างนั้นเหรอ”
“ใช่! พวกเราไม่ได้ทำอะไรอย่างที่คุณว่า ถ้าคุณอยากจะเขี่ยฉันทิ้งไปให้พ้นทาง เพื่อจะได้คว้าผู้หญิงอื่นมาไว้บำเรอต่อ ก็กรุณาบอกตรงๆ อย่ามาปรักปรำพวกเรา”
“ผมนี่นะปรักปรำ หลักฐานมีตำตาขนาดนั้น”
ดรณ์ตรงมาหา คว้าสองไหล่ระหงไว้ในสองอุ้งมือแล้วเขย่าด้วยความโกรธ เมื่อคนผิดไม่ยอมรับ แถมยังยัดเยียดข้อหาอื่นให้เขาอีกต่างหาก
“ฉันเจ็บนะ ปล่อย!”
อาภาภัทรพยายามจะผลักอกกว้าง แต่เขาแทบไม่ขยับไปไหนด้วยซ้ำ
