บทที่ 13 คนขี้ใจน้อย

“มะ มารับปัน!!” แถมใกล้จะถึงหน้าตึกแล้วด้วย บ้าบอ! เขามารับโดยที่ไม่บอกกันก่อนได้ยังไง? 

ใบหน้าจิ้มลิ้มดีดตัวขึ้น มองไปยังหน้าเวทีด้วยหัวใจที่สั่นระรัว ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ดวงตานุ่มลึกมองมาทางนี้พร้อมกับส่งยิ้มมาพอดี ลำคอน้อยตีบตันพึ่งจะเคยตกอยู่ในอาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออกก็คราวนี้

(พี่ถึงแล...