บทที่ 22 ความแตก

“นี่เหรอวะ ที่บอกว่ากลับบ้าน?” มันช่วยไม่ได้ที่พอมองใบหน้าของคนตัวเล็กแล้วมาวินจะรู้สึกเจ็บ ความเชื่อใจที่เคยมีให้ถูกแทนที่ด้วยความปวดหน่วงๆที่ก้อนเนื้อ หรือสิ่งที่เรียกว่าหัวใจ

หากวันนี้เขาไปเบื่อเพราะหลงคิดว่าเธอกลับบ้านไปหาแม่ หากวันนี้ไอ้อาเธอร์ไม่นัดสาวไว้ที่ร้านนี้แล้วชวนเขามาด้วย ตอนนี้คง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ