บทที่ 26 ลูกเขยกับแม่ยาย

หลังจากสอบเสร็จปันปันก็มานั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างสนามฟุตบอลหน้าตึกคณะ ดวงหน้าจิ้มลิ้มแลดูเคร่งเครียดจนเพื่อนข้างๆ อดใส่ใจไม่ได้

“เธอไม่ได้ทะเลาะกับพี่วินหนิ ทำไมทำหน้าแบบนั้น?” 

“เฮ้อ...” โดนตั้งคำถามก็ยิ่งหนักใจกว่าเดิม ถอดหายใจออกมาเสียงยาว เท้าศอกทั้งสองข้างวางบนโต๊ะกุมขมับ คนรอฟังจึงเข้าใจอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ