บทที่ 40 หมดเคราะห์หมดโศก

มาวินลืมตาขึ้นมาในช่วงเช้าของอีกวัน มองสำรวจไปรอบๆ ถึงได้รู้ว่าตัวเองกำลังอยู่โรงพยาบาลโดยมีเมียรักนอนฟุบหน้ากับมือของตัวเอง แค่คิดว่าน้องต้องอดหลับอดนอนเพราะอยู่เฝ้า หัวใจก็เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่มากล้น ดีใจที่เห็นเธอเป็นคนแรกที่ตื่น

มือหนาข้างที่มีสายน้ำเกลือเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมอย่างแผ่วเบา พลันน...