บทที่ 31 CHAPTER 10 (3)

“ตื่นได้แล้วโว้ยยยยยย” ผมแหกปากลั่นห้อง นึกว่าเข้ามาแล้วจะเจอเจ้าของห้องนั่งสวย ๆ อยู่ที่หน้าโทรทัศน์

แต่ไม่เลย… ยังนอนขึ้นอืดอยู่เลย

แถมเมื่อเช้าอยู่สภาพไหน ปัจจุบันก็ยังอยู่สภาพนั้น กางเกงชั้นในก็ไม่ใส่ ชายกระโปรงก็ขมวดอยู่ที่เอว ผมเปิดผ้าห่มออกมานี่แทบช็อก ใจคอจะไม่ลุกขึ้นมาสักหน่อยหรือไง

เมื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ