บทที่ 48 CHAPTER 15 (3)

“ฟอง” มาร์ชเอ่ยออกมาเสียงแผ่ว แล้วยื่นมือมาเกลี่ยหยดน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาของฉัน

“กูไม่เชื่อเรื่องความรักแล้วว่ะ กูขอโทษนะ” ฉันพูดจบก็คลี่ยิ้มบาง ๆ ให้เขา ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“มึงจะบอกว่ามึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับกูเกินเพื่อนเลยใช่ไหม” ขณะที่ฉันกำลังจะเดินออกไป มาร์ชก็เอ่ยขึ้นมา

“มึงบอกกูดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ