บทที่ 52 CHAPTER 16 (4)

“ขึ้นรถ ฝนจะตกแล้ว” เสียงฟ้าร้องดังลั่น อีกไม่นานเม็ดฝนต้องโปรยปรายลงมาแน่นอน

“ไม่กลับบ้านนะ” ฟองเอามือเช็ดน้ำตาลวก ๆ แล้วโผกอดผมไว้แน่น

แต่นี่ฝนกำลังจะตกแล้วไง ผมก็ไม่อยากมีบทซึ้งท่ามกลางสายฝนหรอกนะ ผมก็เลยรั้งตัวฟองให้เดินมาที่รถ เปิดประตูให้เธอขึ้นไปนั่ง แล้วผมก็ทำหน้าที่เป็นสารถี แต่ฝนที่กระหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ