บทที่ 109 คนแปลกหน้า

เรย์มิกระชับนิ้วเรียวที่สอดประสานกับมือหนาของสามีให้แน่นขึ้น สัมผัสอุ่นวาบจากฝ่ามือใหญ่ส่งผ่านความมั่นคงมาถึงหัวใจที่เคยเว้าแหว่งของเธอ ลมพัดเอื่อยๆ หอบเอากลิ่นธูปและดอกมะลิตามหลังมาจางๆ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ความรู้สึกหนักอึ้งที่แบกรับมาเนิ่นนานคล้ายถูกทิ้งไว้เบื้องหลังพร้อมกับน้ำตาที่เพิ่งเหือดแห้ง...