บทที่ 123 ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ​

ความเงียบสงบโรยตัวลงมาปกคลุมพื้นที่หน้าช่องเก็บอัฐิอีกครั้ง หลังจากที่เรย์มิเอ่ยประโยคสุดท้ายจบลง หญิงสาวไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอเพียงแค่ทอดสายตามองรอยยิ้มของผู้เป็นพ่อและแม่บนรูปถ่ายใบเก่า ปล่อยให้หยาดน้ำตาแห่งความโล่งใจไหลรินลงมาอาบสองแก้มช้าๆ โดยไม่คิดจะยกมือขึ้นเช็ดหรือปาดมันออกอย่างร้อนรนเหมือนเมื่...