บทที่ 44 หวาดกลัวการสูญเสีย

ประตูห้องพักฟื้นผู้ป่วยวิกฤตระดับวีไอพีถูกเปิดออก เตียงผู้ป่วยที่มีร่างของเรย์มินอนหลับตาพริ้มถูกเข็นเข้ามาจัดวางอย่างระมัดระวัง เสียงเครื่องช่วยหายใจและเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอทำลายความเงียบงัน

"คุณหมอเซนท์คะ จะรับกาแฟหรืออาหารว่างก่อนไหมคะ ตั้งแต่เกิดเรื่องคุณหมอยังไม่ได้พักเลย" ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ