บทที่ 46 ฟื้นคืนสติ

เสียงเครื่องติดตามการทำงานของหัวใจดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอในห้องไอซียูที่เย็นเฉียบ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ ลอยอบอวลไปทั่ว เซนท์นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงคนไข้ในท่าเดิมมานานหลายชั่วโมง เสื้อเชิ้ตที่เขาใส่อยู่ยับยู่ยี่และมีคราบฝุ่นเกาะอยู่จางๆ ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูอิดโรย ดวงตาคู่คมที่ผ่านการอดนอนมาอย่างหนัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ