บทที่ 57 แบล็กเมล์

"เวลาที่เรย์มิต้องร่วงลงมาจากเวทีสูงสองเมตร... เธอเจ็บกว่ามึงเป็นร้อยเท่า!"

น้ำเสียงของเซนท์กดต่ำลงทุกพยางค์ รังสีความเหี้ยมโหดแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบข้างคล้ายจะถูกแช่แข็ง

"มึงคิดว่าคนอย่างกูจะยอมปล่อยให้ไอ้พวกสวะที่มาทำร้ายน้องสาวกู มีชีวิตรอดไปเสวยสุขที่อื่นง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ"

"ผมเปล่านะ! ผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ