บทที่ 81 ปล่อยวางเรื่องในอดีต

เซนท์กระชับวงแขนที่โอบเอวบางไว้หลวมๆ มือหนาอีกข้างยกขึ้นลูบเรือนผมสลวยของเรย์มิอย่างอ่อนโยน ก่อนจะกดริมฝีปากจูบซับที่ขมับซึ่งชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อและคราบน้ำตาด้วยความทะนุถนอมที่สุด

ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ ทว่าสัญชาตญาณความเป็นหมอกลับมาทำงานอีกครั้งเมื่อเขาเหลือบไปเห็นรอยเลือดสีเข้มที่ซึมออกมาเป...